છેતરામણો આઘાત

જરાક સરખી લાગી ઠેસ ને ફરી સળવળ્યો એ આઘાત,

સફાળો ઉભો થયો એ દબાવીને રાખેલો એ આઘાત.

પોતાનાંએ આપેલાં કેટલાય ઘાને આપી મ્હાત,

પડતાં પર પાટું મારી ગયો એ આઘાત.

નક્કી કર્યું હતું કે નહીં યાદ કરું એ રાત,

પણ કેમે કરી વિસરાતો નથી એ આઘાત.

ગણવા ગઈ હું તો લાગણીઓની જાત,

છેતરાઈ એમાં ને જાત બતાવી ગયો એ આઘાત.

કેટલાય પ્રયત્નો કરી ના આપી હું શકી પ્રત્યાઘાત, 

ડૂમો રુદનનો કાયમ માટે છાતીમાં ધરબીને ગયો આ આઘાત.