બાલ કૃષ્ણ

બાલ કૄષ્ણ વળગી ગયો મુજ હૈયે આવી ઇ વસી ગયો વિઠ્ઠલ નું નામ દઈ યાદમાં ખોવાણી,

ને ઇ હસી ગયો ભાલમાં તિલક ને આંખમાં નૂર વ્હાલમ,

ઈ રસી ગયો પીળું પિતાંબર અકબંધ પાટલીએ કંદોરો ખોસી ગયો,

અધરો માખણ ને ભોળવતી આંખે મુજમાં વળગી ગયો

પાલવ પકડીને ઊભો નટખટ કાનમાં હસી ગયો.