Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Pramod Kumar Jena

Drama Tragedy


1.0  

Pramod Kumar Jena

Drama Tragedy


ପୂଜାର ଫଳ

ପୂଜାର ଫଳ

6 mins 551 6 mins 551


       ପୁଅ ବୋହୂ ଯିବାକୁ ତରତର ହେଲେଣି । କିନ୍ତୁ ଶ୍ରୀମତୀଙ୍କର ପୂଜା ସରୁନି । କେତେ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଜଣା । ମାରିବେନି କେମିତି ? ପୁଅ ବୋହୁ ଯେ ସାତ ଦରିଆ ପାରି ଜାପାନ ଯିବେ । ଏଠୁ ଯିବେ ଚେନ୍ନାଇ । ଚେନ୍ନାଇରୁ ଜାପାନ୍ । ପରଦେଶରେ କିଏ ସାହା ହେବ ? ସେଇ କାଳିଆକୁ ଗୁହାରୀ କରୁଥିଲେ । ହେଲେ ଗୋଟେ ଦୁଇଟା ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିଲେ ହୁଅନ୍ତାନି ? ହଜାରେ କି ଦି ହଜାର କେଜାଣି କେତେ ? ବିରକ୍ତ ହୋଇ ଡାକିଲେ –

       : ଆରେ ବାବା ! ସେତିକି ମୁଣ୍ଡିଆ ମାର । ସେମାନେ ବାହାରିଗଲେଣି । ଡେରି ହୋଇଯିବ । ଘଣ୍ଟାଏ ପୂର୍ବରୁ ଏଆର୍ ପୋର୍ଟରେ ଚେକ୍ ଇନ୍ କରିବାର ଅଛି ।

       ତରବର ହୋଇ ଛୋଟେଇ ଛୋଟେଇ ପୂଜା ଘରୁ ବାହାରି ପୁଅ ଆଉ ବୋହୂ ମୁଣ୍ଡରେ ସିନ୍ଦୂର ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଦେଲେ ।

       ବୋହୂ ମାଆ ମନେ ମନେ ବିରକ୍ତ ହେଉଥାଆନ୍ତି । ଆଉ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ନ ଥାଏ । ସେତେବେଳକୁ ଟାକ୍ସିରେ ସବୁ ସାମାନ ଗିରିଧର ବାବୁ ରଖି ସାରିଲେଣି । ଖାଲି ପୁଅ ବୋହୂ ବସିବାର ଅଛି । ଶ୍ରୀମତୀ ଯିବେନି । ଏଆରପୋର୍ଟରେ କନ୍ଦା କନ୍ଦି କରନ୍ତି ବୋଲି ପୁଅ ମନା କରିଛି । ଏତେ ଲୋକଙ୍କ ଆଗେ କନ୍ଦା କନ୍ଦି କଲେ ବଡ ଅକୱାର୍ଡ୍ ଲାଗେ । ଗିରିଧର ବାବୁ କିନ୍ତୁ ଏ ବାବଦରେ ବେଶ୍ ମଜବୁତ୍ । ମନ ଦୁଃଖ କରିବେ କାହିଁକି ? ପୁଅ ତାଙ୍କର ଜାପାନରେ ଚାକିରି କରିଛି । ଗର୍ବରେ ଛାତି ଫୁଲିଯାଏ ତାଙ୍କର । ଦରକାର ନଥିଲେ ବି କଥା କଥାରେ ପୁଅର ଦରମାଟା କହିପକାନ୍ତି ବନ୍ଧୁ ମହଲରେ । ତାଙ୍କ ହିସାବରେ ଏଠିକାର ଗୋଟେ ଅଫିସର ଦରମା ଏକା ସେ ପାଉଛି ସେଠି । ସେଇଥିପାଇଁ ତ ଏକଜିକ୍ୟୁଟିଭ୍ ଇଞ୍ଜିନିୟର୍ ରାଖାଲ୍ ରାୟ ତାଙ୍କ ଘରେ ଝିଅ ଦେଉଛନ୍ତି । ନ ହେଲେ ରାଖାଲ୍ ରାୟ କିଏ ଆଉ ଗିରିଧର ନାୟକ କିଏ ?

       ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଥେ ଏ ବୁଢା ବୁଢୀ ଦୁଇଟାକୁ ଶାଶୁ ଶ୍ୱଶୁର ମାନିବାକୁ ସ୍ମିତାକୁ ବହୁତ ଅଡୁଆ ଲାଗିଥିଲା । ହେଲେ ଆଗରୁ ମାଆ ବୁଝେଇ ଦେଇଥିଲେ । ‘କେତେଟା ଦିନ ସେଠି ତୁ ରହିବୁ – ବେଶି ହେଲେ ଆଠ/ଦଶ ଦିନ । ଟିକିଏ ମ୍ୟାନେଜ୍ କରିଦେଲେ ଗଲା । ଥରେ ଘରୁ ଗଲେ କି ଶାଶୁ କି ଶ୍ୱଶୁର । ତୁ ଭଲ ତ ତୋ ଜ୍ୱାଇଁ ଭଲ । ଜାପାନରେ ରହିବୁ । ଅଏସ୍ କରିବୁ ।’

       କିନ୍ତୁ ନିଜ ପରିବାରର ଷ୍ଟାଟସ୍ ଠାରୁ କମ୍ ଷ୍ଟାଟସର ଲୋକଙ୍କୁ ରିଗାର୍ଡ୍ ଦେବାଟା ଏତେ ସହଜ ନୁହେଁ । ଯେତେ ଅଭିନୟ କଲେ ବି ସରଳା ଦେବୀଙ୍କ ପୋଖତ ଆଖିରେ ଧରା ପଡିଯାଏ । ହେଲେ କିଛି ମନେ କରନ୍ତିନି । ସାଇ ପଡିଶାରେ ବୋହୂମାନଙ୍କର ହାବଭାବ ଦେଖି ଏସବୁ ତାଙ୍କୁ ଆଉ ନୂଆ ଲାଗୁନି । ଯାହାହେଲେ ବି ବଡ ବୋହୂ । ଆଜି ସିନା ବୟସ ଅଛି । କାଲି ଅଚଳ ହେଲେ ଏଇମାନଙ୍କର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବାକୁ ପଡିବ ।

       ବୋହୂ ମୁଣ୍ଡିଆଟେ ମାରି ଟାକ୍ସି ଆଡେ ମୁହାଁଇଲେ । ହେଲେ ମାଆ ମନ । ପୁଅ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିଲାବେଳକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ପକେଇ କଇଁ କଇଁ ହୋଇ କାନ୍ଦି ପକାଇଲେ । ନିଜ ଲୁହକୁ ନିଜେ ପୋଛି ପୁଅ ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ବୁଲେଇଦେଲେ ।

       : ଆରେ ଆଉ ଡେରି କରନା ।

       ବାହାରୁ ପାଟି କଲେ ଗିରିଧର ବାବୁ ।

       ପୁଅୁକ ବିଦାୟ ଦେଲେ ସରଳା ଦେବୀ । ଗେଟ୍ ପାଖରେ ଲୁହଭରା ଆଖିରେ ତାଙ୍କ ଟ୍ୟାକ୍ସିକୁ ଚାହିଁ ରହିଲେ । ମନେ ମନେ ଭାବୁଥାନ୍ତି, ଆଉ କେତେ ଦିନ ପରେ ଫେରିବ ???

***           ***           ***

       ଏଇ ଭିତରେ ଦୁଇ ବର୍ଷ ବିତିଗଲାଣି । ମଝିରେ ଥରେ ପୁଅ ଆସିଥିଲା ବାପା ବୋଉଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ । କାହିଁକି କେଜାଣି ସେ ଦିନ ରାଗ ଉପରେ ଆଉ ଅଙ୍କୁଶ ଲଗେଇପାରିଲେନି ଗିରିଧର ବାବୁ । ମନ ଇଚ୍ଛା ଗାଆଁ ହଳିଆ ଭଳିଆ ଗାଳି କରି ଚାଲିଲେ ପୁଅକୁ । କାନକୁ ଶୃତିକଟୁ ହେବାରୁ ବିନୟ ବାବୁ ଗିରିଧର ବାବୁଙ୍କୁ ଚୁପ୍ କରାଇଲେ ।

       : ଆରେ ପୁଅକୁ ଏମିତି ଭାବରେ କାହିଁକି ଗାଳି ଦେଉଛନ୍ତି ?

       : ଆରେ ତାକୁ କହିଲି ଘରକୁ କିଛି ପଠେଇବୁ । ଉପର ମହଲା ଛାତଟା କରିବା । ହେଲେ କ’ଣ ଶୁଣିଲା ? ବାହାଘର ପରେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରକୁ ହାତ ପାଇଗଲା । ବାଙ୍ଗାଲୋରରେ ଘର କିଣିଛି ।

       : ଆରେ ଭଲ କଥା ।

       : ଭଲ କଥା କ’ଣ ? ଏ ଘର କାହାର ? ଏ ଘରଟା ଦୁଇ ମହଲା କଲେ ମୁଁ କ’ଣ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିବି ? ନାଁ... ଏଇଠି ଗଲେ ଭାଇମାନେ ଭାଗ ନେଇଯିବେ ।

       କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦେବେ ବିନୟ ବାବୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛନ୍ତି ।

       : ମାଆ ତ ମୁଣ୍ଡରେ ବସେଇଛି । କାହାକୁ କ’ଣ କହିବା ?

       : ଆରେ ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେଇ ଲାଭ କ’ଣ ?

       : ଆପଣ ଜାଣନ୍ତିନି ଏ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଭିତରେ କ’ଣ ସେ ଆମକୁ ଦେଇଛି । ଆଗେ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ପାଉଥିଲା । ହୁଏତ ଏବେ ତାଠୁ ବେଶି ପାଉଥିବ । ଶୁଣିଲି ଜାପାନରେ ବି ଗୋଟେ ଘର ଅଲରେଡି କିଣି ସାରିଛି ।

       : ସତେ ନା କ’ଣ ?

       : ଆମକୁ କ’ଣ ଜଣେଇଥିଲା । ଏମିତି କାହା ସାଙ୍ଗରେ ଫୋନରେ କଥା ହେଉଥିଲା । ଆଉ କହୁ କହୁ ଏସବୁ କହିପକେଇଲା । ସେଇଟା ତା ମାଆ କାନରେ ପଡିଗଲା ।

       : ଆରେ ହାତୀ ବନସ୍ତରେ ବୁଲିଲେ ବି ରାଜାଙ୍କର । ସେ ବାଙ୍ଗାଲୋରରେ କିଣୁ କି ଜାପାନରେ । ସବୁ ତ ଆପଣଙ୍କର ।

       : ମୋର ନୁହେଁ, ସେଇ ତାଙ୍କର । ମୋର ହେଲେ ଅନ୍ୟ ଭାଇମାନଙ୍କର ଭାଗ ରହିଯିବ ।

       ତାଙ୍କ ଘର କଥାରେ କିଛି ମତ ଦେବାକୁ ଉଚିତ ମନେ କଲେନି ବିନୟ ।

       : ଏବେ ତା ମାଆ ହସ୍ପିଟାଲାଇଜଡ୍ ହୋଇଥିଲା । ଟିକିଏ ଖବର ରଖିଛି ? କେତେ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଲା ପଚାରିଛି ? ଗଲା ବେଳକୁ ତା’ ମାଆ କାନେ କାନେ କହିଥିଲା, ‘ଏତେ ପଇସା ପାଉଛୁ । ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠୋଉନୁ ।’ କ’ଣ କଲା ଜାଣିଛନ୍ତି ? ଦଶହଜାର ପଠାଇଥିଲା ।

       ଚୁପ୍ କରି କହିଲେ - ତା’ ମାଆକୁ କହିଲି ତାକୁ କହିଦେବୁ ଦଶ ହଜାର ଦେବା ଦରକାର ନାହିଁ ।

       : ତା’ପରେ କ’ଣ ବେଶି ପଠାଇଲା ?

       : ବେଶି ?? କଙ୍କଡାକୁ ଗୋଳିପାଣି । ଆଉ ଟଙ୍କାଟେ ବି ପଠେଇଲାନି । ଆଉ ମାଆର ପ୍ରେମ ଯେ କୁହନ୍ତୁନି ।

       ଦୁଇ ବନ୍ଧୁ କଥା ହେଉଥିବାବେଳେ ସରଳା ଦେବୀ ଘର ଭିତରକୁ ପଶି ଆସିଲେ । ହାତରେ ଭୋଗଥାଳି । ଯିବେ ମନ୍ଦିର । ଆଜି ପରା ତାଙ୍କ ବଡ ପୁଅର ଜନ୍ମଦିନ । ସବୁ ବର୍ଷ ଭଳି ଏଥର ମଧ୍ୟ ପୁଅର ଶୁଭକାମନା କରି ମନ୍ଦିରରେ ଦୀପ ଜଳାଇବାକୁ ।

       : ହଉ ଚାଲ ଚାଲ । ବହୁତ ପାଟି କଲଣି । ଆଉ ବେଶି ଗାଳି କରନା ଆଜିକା ଦିନରେ ।

       ବିନୟ ବାବୁ ଦେଖିଲେ ସବୁ ରାଗ ଭୁଲି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସାଥିରେ ମନ୍ଦିର ଯିବାକୁ ବସିଲେ । ମନେ ମନେ ଟିକିଏ ହସି ବିଦାୟ ନେବାକୁ ଚାହିଁଲେ । ତା’ପରେ ଭାବିଲେ ମନ୍ଦିର ରାସ୍ତାରେ ସେ ବି ତ ଯିବେ । ତେଣୁ ଏକା ସାଙ୍ଗେ ଗଲେ କିଛି ବାର୍ତ୍ତାଳାପ ବି ହୋଇଯିବ ।

       ବାଟରେ ଯାଉ ଯାଉ ଗିରିଧର ବାବୁ କହିଲେ।

       : ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି ? ସେଇଦିନଠୁ ଫୋନ୍ ପଦେ ବି ନାହିଁ । ବାପା ଦେହ କେମିତି ଅଛି ? ମାଆ କେମିତି ଅଛି, ଟିକିଏ ପଚାରିବାକୁ ବି ସମୟ ନାହିଁ ।

       କିଛି ବାଟ ଏପରି କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେବା ପରେ ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ ବିନୟ ବାବୁ । ମନେ ମନେ ଭାବୁଥାନ୍ତି, ଏ କ’ଣ ସବୁ ଘରର କାହାଣୀ ? କେତେ ଆଉ ଶୁଣିବେ କ’ଣ ? ଏଇଟା ତା’ହେଲେ ପଇସାର ପ୍ରଭାବ ନା ନୂତନ ଯୁଗର ଇନଫ୍ଲୁଏନସ୍ । ତାଙ୍କର ପୁଅ ବି ତ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ପଢୁଛି । କାଲି ସେ ବି ଚାକିରି କରିବ । ମୁଣ୍ଡଟା ଟିକିଏ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଗଲା ତାଙ୍କର ।

***           ***           ***

       ଏଇ ଭିତରେ କିଛି ଦିନ ବିତିଗଲାଣି । ବିନୟବାବୁଙ୍କର ବି ରିଟାୟାରମେଣ୍ଟ୍ ହୋଇଗଲାଣି । ଭାବିଲେ ଟିକିଏ ଗିରିଧର ବାବୁଙ୍କ ଘର ଆଡେ ବୁଲି ଆସିବେ । କିଛି ସୁଖ ଦୁଃଖ ବାଣ୍ଟିବେ । ମନଟା କିଛି ହାଲୁକା କରି ଆସିବେ । ତାଙ୍କ ଘରେ ପହଞ୍ଚି ଯାହା ଦେଖିଲେ, ଶୁଣିଲେ ମୁଣ୍ଡ ବୁଲେଇଗଲା ତାଙ୍କର ।

       ପୁଅ ଶ୍ରୀତମ୍ ଗୋଟିଏ ଟିମ୍ ନେଇ ଚାଇନା ଯାଇଥିଲା । ସେଠି ସେମାନେ ଗୋଟେ ଗେଷ୍ଟ୍ ହାଉସରେ ରହୁଥିଲେ । ଦିନେ ଶ୍ରୀତମ୍ ବାଥରୁମରୁ ବାହାରିବାର ଡେରି ହେବାରୁ ବାକି ସାଥିମାନେ କବାଟ ବାଡେଇଲେ । କୌଣସି ଉତ୍ତର ନ ଆସିବାରୁ କବାଟ ଭାଙ୍ଗି ଦେଖନ୍ତି ତ ଶ୍ରୀତମ୍ ଅଚେତ ହୋଇ ପଡିଛି । ତୁରନ୍ତ ତାକୁ ହସ୍ପିଟାଲକୁ ନିଆଗଲା ।

       ହସ୍ପିଟାଲରେ ଜଣା ପଡିଲା ଯେ ବ୍ରେନରେ ଦୁଇଟା ଟ୍ୟୁମର୍ । ଇମିଡିଏଟ୍ ଅପରେସନ୍ ଦରକାର ପଡିଲା । କିଛି ଅଣ୍ଡରଟେକିଙ୍ଗରେ ହସ୍ତାକ୍ଷର କରିବ କିଏ ? କେବଳ ନିଜର ଗାର୍ଡିଏନ୍ କିମ୍ବା ସ୍ପାଉସ୍ ହିଁ କରିପାରିବେ । ତେଣୁ ଜାପାନକୁ ଖବର ପଠାଗଲା । ତାଙ୍କ କମ୍ପାନୀ ତରଫରୁ ଶ୍ରୀତମର ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଚାଇନା ଅଣାଗଲା । ଏପଟେ ସମୟ ବହୁତ କମ୍ । ଅପରେସନ୍ ସମୟ ଡେରି ହୋଇଯାଉଛି । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ କମ୍ପାନୀର ତୁରନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟନିବାହ ଯୋଗୁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଠାରୁ ହସ୍ତାକ୍ଷର ନେଇ ଅପରେସନ୍ କରାଇଲେ । ଅବସ୍ଥା ଟିକିଏ ଷ୍ଟେବୁଲ୍ ହେବାରୁ ଶ୍ରୀତମକୁ ଚାଇନାରୁ ଜାପାନ୍ ଅଣାଗଲା । ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ଜାପାନରେ ଟ୍ରିଟମେଣ୍ଟ୍ ହେଉଛି । ଚାଇନାରେ ପ୍ରାୟ ପଞ୍ଚାନବେ ଲକ୍ଷ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଲା । କିନ୍ତୁ ସବୁ କମ୍ପାନୀ ବିଅର୍ କଲା । ଏବେ ଅବସ୍ଥା ଟିକିଏ ସୁଧୁରିଲାଣି ବୋଲି ବୋହୁ ଫୋନ୍ କରି କହୁଥିଲା ।

       ବହୁତ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ଗିରିଧର ବାବୁ ଏକଥା କହିଲେ । ବିନୟ ବାବୁ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ବହୁତ ଧିକ୍କାର କଲେ । ଏତେ ପାଖରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଖବରଟା ଠିକ୍ ସମୟରେ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ । ଯାହା ହେଉ ଟିକିଏ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେଲେ ଯେ ଶ୍ରୀତମର କଣ୍ଡିସନ୍ ଷ୍ଟେବୁଲ୍ ହୋଇ ଆସୁଛି ।


: ଆଗେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁ ନ ଥିଲା । ଏବେ ଟିକିଏ ଚିହ୍ନିଲାଣି ।

: ହଁ... ହଁ... ଆଉ କ’ଣ କହୁଥିଲେ ବୋହୁ ?

: ବୋହୁ ଏବେ ପ୍ରତି ଘଣ୍ଟାରେ ଫୋନ୍ କରି ସରଳାକୁ ଖବର ଦେଉଛି । କାଲି ଶାଶୁକୁ କହୁଥିଲା...

: କ’ଣ କହୁଥିଲା ?

: କହୁଥିଲା, ‘ବୋଉ : ଆମର ତ କିଛି କର୍ମଫଳ ନାହିଁ । ତୁମ ପାଇଁ ଯଦି ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି କେବଳ ତୁମ ପୂଣ୍ୟ ଆଉ ପୂଜା ପାଇଁ’ ।

ଆଉ କିଛି କହିପାରିଲେନି । ବିନୟ ବାବୁଙ୍କ ହାତ ଦୁଇଟାକୁ ଚାପି ଧରିଲେ । ବିନୟ ବାବୁ ପଚାରିଲେ –

: ଭାଉଜ କୋଉଠି ?

ଠାକୁର ଘର ଆଡେ ନିରବରେ ହାତ ଦେଖାଇଦେଲେ ଗିରିଧର ।

ଭିତରକୁ ଅନାଇ ଦେଖିଲେ ସରଳା ଦେବୀ ଠାକୁରଙ୍କ ଆଗେ ଅଖଣ୍ଡ ଦୀପ ଜାଳି ଜଗି ବସିଛନ୍ତି ।



Rate this content
Log in

More oriya story from Pramod Kumar Jena

Similar oriya story from Drama