Click Here. Romance Combo up for Grabs to Read while it Rains!
Click Here. Romance Combo up for Grabs to Read while it Rains!

Sanjaya Ananda Kumar Tripathy

Comedy


4.3  

Sanjaya Ananda Kumar Tripathy

Comedy


ବଡ଼ବାବୁଙ୍କ ଗୁରୁ

ବଡ଼ବାବୁଙ୍କ ଗୁରୁ

6 mins 252 6 mins 252

ବଡ଼ବାବୁଙ୍କ ଗୁରୁ । କଥାଟା ଶୁଣିଲେ ଅଡୁଆ ଲାଗୁଛି । କାରଣ ବଡ଼ବାବୁ ହେଲାବେଳକୁ ଯେତେ ଅଭିଜ୍ଞତା ହୋଇଯାଇଥାଏ ଗୁରୁ କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇ ନ ଥାଏ ବିଶେଷ କରି ଅଫିସ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ । ଅବଶ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ନେବାପାଇଁ ଗୁରୁ କରିଥାଆନ୍ତି । ଏଇଟା ଅଲଗା କଥା । ମୁଁ ଯେଉଁ ଗୁରୁ କଥା ଏଠି ଆଲୋଚନା କରିବା ପାଇଁ ଯାଉଛି ସିଏ ଅଲଗା । ଏମିତି ତ ଅବଧୂତଙ୍କ ଚବିଶି ଗୁରୁଥିବା କଥା ଆପଣମାନେ ଉଣାଅଧିକେ ଜାଣିଛନ୍ତି । ବିଜ୍ଞ ମଣିଷ ମରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁ କରି ଚାଲିଥାଏ । ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ କିଛି ଭଲମନ୍ଦ ଗୁଣ ଆହରଣ କରି ଚାଲିଥାଏ ।

ବଡ଼ବାବୁଙ୍କ ଗୁରୁ କଥା ଆପଣ ଅନ୍ୟ ଅର୍ଥରେ ନେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ମାନେ ତାଙ୍କ ଠାରୁ ଗୁରୁ ଅଧିକ ଚାଲାକ ବୋଲି ଭାବିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ତାଙ୍କୁ ଦି ପ୍ରହରରେ ସାନବାବୁ ଲଣ୍ଠନ ଦେଖାଇବା କଥା ଏଠି ବିଚାରକୁ ଆସୁନାହିଁ । କାରଣ ଫାଇଲ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ବଡ଼ବାବୁ ସବୁ କଥାରେ ସାନବାବୁ କଥାରେ ରାଜି । ଏମିତି ତାଙ୍କ ଚାକିରୀ ବଡ଼ବାବୁ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଡ ବଡ ବିଭାଗରେ ଯାଇଛି । ଏବେ ଆଉ ଶିଖିବେ କଅଣ? ତଳୁ ଯାହା ଲେଖିଲେ ଉପରକୁ ରାଜି ହୋଇ ଛାଡ଼ିଦେବା କଥା । ତେବେ ବଡ଼ବାବୁଙ୍କ ଗୁରୁ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉତ୍‌ଥାପନ କରିବା ମୁୁଁ କାହିଁକି ବାଧ୍ୟ ହେଲି ଆପଣ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି ପଢ଼ିଲେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିପାରିବେ ।

କଥାଟା ହେଲା ମୁଁ ଗୋଟିଏ କାମ ପାଇଁ ବଡ଼ବାବୁଙ୍କ ପାଖକୁ ବାରମ୍ବାର ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଲା । ଫାଇଲ୍‌ଟା ସାନବାବୁଙ୍କୁ ଧରାଧରି କରି ପେଶ କରାଯାଇଥିଲା । ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବଡ଼ବାବୁଙ୍କ ସନ୍ତକ ହେଲେ ଉପରକୁ ଉଠିବ । କିନ୍ତୁ ବଡ଼ବାବୁ ଧରାଛୁଆଁ ଦେଉ ନ ଥିଲେ । ନିଜ କାମ ଛାଡ଼ି ବୁଝିବାକୁ ଗଲାବେଳକୁ ବଡ଼ବାବୁ ନାହାନ୍ତି । ସାନବାବୁ କହିବେ ଏବେ ଥିଲେ । ଅମୁକ ଅଫିସରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଛନ୍ତି । ଅବଶ୍ୟ ବିଧାନସଭା ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ ଏପରି ହୁଏ । ଏଇ ବିଧାନସଭା ଚାଲିବା ନାଆଁରେ ଯିଏ ଯାହା ପାରେ ବକିଯାଏ । ଆଉ ଦିନେ ୧୧ଟା ବେଳକୁ ଗଲାବେଳେ ପିଅନ କହିଲା, ଏବେ ଥିଲେ, ଚଷମା ପରା ଟେବୁଲରେ ଥୁଆ ହୋଇଛି । ଏଇ ପାଖରେ ଥିବେ । ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ନିଜ ସିଟ୍‌କୁ ଫେରିଲି । ୩ଟା ବେଳେ ଗଲାବେଳକୁ ସାନବାବୁ କହିଲେ ଏଇ ତଳକୁ ଚା ଖାଇବାକୁ ଯାଇଛନ୍ତି । ଚଷମା ପରା ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ଅଛି । ଏ କଥା ଦେଖି ମୋର ଗୋଟାଏ ପ୍ରସଙ୍ଗ ମନେ ପଡ଼ିଗଲା । ହାଇସ୍କୁଲ୍ ପଢ଼ିବା ସମୟରେ ବଡ଼ଭାଇଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ପଛୁଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷକ ଚାକିରୀ କରୁଥିଲେ । ଗାଁଠୁ ୧୨୦ କି.ମି. ଦୂର । ପ୍ରତି ମାସରେ ଦରମା ପାଇବା ପରେ ପରେ ଆସିଲେ ୧୪/୧୫ ଦିନ ରହିଯାଆନ୍ତି । ମୁଁ ପଚାରିଲି ବଡ଼ଭାଇ “ଆପଣ ତ ସ୍କୁଲ୍‌ରେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ । ଏତେ ଦିନ ଆସି ରହିଲେ ସ୍କୁଲରେ କିଏ ପାଠ ପଢ଼ାଉଛି ।” ସିଏ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସ୍କୁଲ୍‌ରେ ପିଲା ସଂଖ୍ୟା କମ୍ । ଖାଲି ସ୍କୁଲ୍ ଜଗିବା କଥା । ଗାଁ ୱାର୍ଡମେମ୍ବରଙ୍କୁ କହିଦେଇଛି । ଯାହା ଘରେ ରହୁଛି ତାକୁ ଲୁଙ୍ଗି ଓ ଗାମୁଛା ଦେଇ ଦେଇଛି । ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ତାକୁ ଧୋଇ ନେଇ ଦୁଆରରେ ଶୁଖାଇ ଦେଉଛି । ଯଦି କିଏ ପରିଦର୍ଶନରେ ଆସନ୍ତି, କହିବ “ମାଷ୍ଟ୍ରେ ଏଇ ସକାଳୁ ଗାଧେଇ ବ୍ଲକ୍‌କୁ ଯାଇଛନ୍ତି, ଦେଖୁନାହାନ୍ତି ଲୁଗା ଶୁଖା ହୋଇଛି । ଏମିତି ୪ ବର୍ଷ ଚାକିରୀ କଲା ମଧ୍ୟରେ ୨ ଥର ପରିଦର୍ଶନରେ ସ୍କୁଲ୍ ଏସ୍‌.ଆଇ ଆସିଛନ୍ତି ।

ତେବେ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରସଙ୍ଗରୁ ଦୂରେଇ ଯାଉଛି । ବଡ଼ବାବୁଙ୍କ ଚଷମା ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଦେଖି ଭାବିଲି ସାଙ୍ଗଙ୍କ ବଡ଼ଭାଇ ଭଳିଆ ଯୋଜନା ନୁହେଁ ତ! ରହସ୍ୟ ଜାଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ । କାରଣ ଫାଇଲ ଯଦି ନ ଗଲା ଅର୍ଡର ହେବାର ନାହିଁ । ମୁଁ ଗୋଡ଼େଇ ଗୋଡ଼େଇ ଖାଲି ହାଲିଆ ହେବା କଥା । ବିଭାଗର ପିଅନର କଥା ବୁଝି ତାଙ୍କ ଘର ଠିକଣା ଆଣିଲି । ସ୍ଥିର କଲି ଘରକୁ ଯାଇ ସାକ୍ଷାତ କରିବି । ଅଫିସ୍‌ରୁ ଗଲାବେଳେ ପୂର୍ବ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସ୍ୱରୂପ ମିଠା କିଲେ କିଣି ନେଇଗଲି ।

ପରଦିନ ସକାଳୁ ଦାନ୍ତ ଘଷି ସିଧା ଠିକଣାରେ ହାଜର ହୋଇଗଲି । ବିଳମ୍ବ କଲେ ଅସୁବିଧା । କାରଣ ରାଜଧାନୀ ଚାକିରିଆଙ୍କର ଠାକୁର ପୂଜା କରିବା ଗୋଟାଏ ଫେସନ । ଯଦି ଆପଣ କାହାପାଖକୁ ଯାଇଛନ୍ତି ଓ ସେ ଗାଧୋଇବା ସାରିଥିବେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖେଇବା ପାଇଁ ଅଧଘଣ୍ଟା ପୂଜାରେ ବସିଯିବେ । ଆପଣ ଡ୍ରଇଁରୁମ୍‌ରେ ବସି ସେଦିନର ଖବରକାଗଜ/ତା’ପୂର୍ବଦିନର ଖବରକାଗଜର ସମ୍ବାଦ ସହିତ ବିଜ୍ଞାପନ ପଢ଼ିସାରିବା ପରେ ଯାଇ ଦେଖା ମିଳିବ । ଏସବୁ ଅଭିଜ୍ଞତାକୁ ଭିତ୍ତିକରି ସକାଳୁ ସକାଳୁ ବଡ଼ବାବୁ ଘରେ ପହଞ୍ଚିଗଲି । ଦେଖିଲି ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ଚଷମା ଥୁଆ ହୋଇଛି । ମୁଁ ଖୁସି ହୋଇଗଲି । ଯାହା ହେଉ ଦେଖା ମିଳିଯିବ । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ କହିଲା । ବାପା ପ୍ରାତଃ ଭ୍ରମଣରେ ଯାଇଛନ୍ତି, ଏଇ ଆସୁଥିବେ । ସତକୁ ସତ ଟିକେ ପରେ ସେ ଆସିଗଲେ । ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା ସେ ଚଷମାଟିଏ ଲଗାଇଥିଲେ । ପରିଚୟ ଦେଇ ଫାଇଲ କଥା କହିଲି । ସେ ମଧ୍ୟ ରାଜି ହୋଇଗଲେ । ଲୁଙ୍ଗି ପ୍ରସଙ୍ଗ ମନରେ ଥିବାରୁ ଗୋଳେଇ ଘାଣ୍ଟି ହେଉଥିଲା । ସାହସ କରି ପଚାରିଲି “ବଡ଼ବାବୁ, ଗୋଟାଏ କଥା ପଚାରିବି ଖରାପ ଭାବିବେ ନାହିଁ ତ?” ସେ କହିଲେ “କହ, ଖରାପ ଭାବିବାର କ’ଣ ଅଛି ।” ମୁଁ କହିଲି “ଆପଣଙ୍କର କେତେ ହଳ ଚଷମା ଅଛି ?

ସେ କହିଲେ “ତିନି ହଳ ।”

ମୁଁ କହିଲି “ଏକା ଥରକେ ତିନି ହଳ କ’ଣ ଦରକାର ।”

ସେ କହିଲେ “ତୁମେ ବୁଝିପାରିବନି ।”

ମୁଁ କହିଲି “ବୁଝିସାରିଛି ।”

ସେ କହିଲେ “କ’ଣ ବୁଝିଛ । କହିଲ ।”

ମୁଁ କହିଲି “ଆଜ୍ଞା ସିଧା କଥା । ଯିଏ ଅଫିସ୍‌ରେ ଯାଇ ଆପଣଙ୍କୁ ଦଶଟାରୁ ପାଞ୍ଚଟା ମଧ୍ୟରେ ପାଞ୍ଚଥର ଲେଖାଏଁ ୨ ଦିନଧରି ଯାଇଛି ତାକୁ ଆଉ ଅଛପା କ’ଣ ରହିବ । ରାଜାଙ୍କର ଛତ୍ର ଭଳିଆ ଚଷମା ତ ସବୁବେଳେ ଟେବୁଲ୍‌ରେ ରହିଛି । ଯେତେବେଳେ ଗଲେ କହୁଛନ୍ତି ଏଇ ଥିଲେ । ସେଠୁ ମୁଁ ବୁଝିପାରିଲି ବୋଲି ତ ଏଠି ଭେଟିବାକୁ ଚାଲି ଆସିଲି ।

ବଡ଼ବାବୁ କହିଲେ “ତୁମେ ଭାରି ଚାଲାକ ଅଛ ।”

ମୁଁ କହିଲି “ଆଜ୍ଞା କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ତଳେ ଆମ ବଡ଼ଭାଇଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ଏ ସୂତ୍ର ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ ଏଠୁ ୫୦୦ କି.ମି. ଦୂରରେ । ବୋଧହୁଏ କାହା ମାଧ୍ୟମରେ ଏହା ଆସିଛି ।

ବଡ଼ବାବୁ କହିଲେ, “କୋଉଠୁ ଆସିନି । ଏଥିପାଇଁ ଗୁରୁ କରିଛି ।”

ମୁଁ କହିଲି “ଗୁରୁ କରିଛନ୍ତି । ମାନେ?”

ବଡ଼ବାବୁ କହିଲେ “ଗାଧୋଇବା ସମୟ ହୋଇଗଲାଣି । ଅଫିସ୍ ପୁଣି ଯିବାକୁ ପଡିବ । ତୁମେ ପ୍ରସଙ୍ଗଟା ଉଠେଇ ସାରିଲଣି ମାନେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ମୋ ଗୁରୁ କଥା ଶୁଣିଯାଅ ।

ବଡ଼ବାବୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ “ମୁଁ ଆଗରୁ ଏତେ ବିଦ୍ୟା ଜାଣି ନଥିଲି । ସରକାରୀ କ୍ୱାର୍ଟର ମୋ ନାଁ’ରେ ଯେତେବେଳେ ମିଳିଲା, ଘର ଟିକେ ସଜାଡିବା ପାଇଁ କାଠ ମିସ୍ତ୍ରୀଟିଏ ଡାକିଥିଲି । ଅବଶ୍ୟ ମୋ ଖର୍ଚ୍ଚରେ । ସେପଟେ ଭଡ଼ା ରହୁଥିବା ଘରମାଲିକଙ୍କୁ ୩୦ ତାରିଖ ସୁଦ୍ଧା ଘର ଛାଡ଼ିବି ବୋଲି ସୂଚନା ଦେଇଥିଲି ଓ ସେ ମଧ୍ୟ ‘To Let’ ବୋର୍ଡ ଝୁଲାଇ ସାରିଥିଲେ । କାଠ ମିସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରଥମ ଦିନ ଆସି କ’ଣ କ’ଣ କାମ ହେବ ବୋଲି ବୁଝିବା ପରେ ଲମ୍ବା ତାଲିକାଟି ଧରାଇ ଦେଲେ । ତାଙ୍କୁ ଗାଡି ପଛରେ ବସାଇ ଦୋକାନକୁ ଯାଇ ସବୁ କିଣି ରିକ୍‌ସାରେ ନେଇ ଆସିଲି । ତା’ପରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ସେ ଚାଲିଗଲେ । ତା’ପରେ ଆସିଲାବେଳକୁ ତିନିଟା । ୬ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାମ କରି କିଛି ଅଗ୍ରୀମ ନେଇଗଲେ । ତା’ପର ଦିନ ସକାଳ ୯ଟା ବେଳେ ପୁଣି କାମ ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଦ୍ୱିତୀୟ ଶନିବାର ଛୁଟି ଥିବାରୁ ମୁଁ ଘରେ ଥିଲି । ମିସ୍ତ୍ରୀ ୨ଟା ବେଳେ ଖାଇବାକୁ ଗଲାବେଳେ କହିଲେ ଯେ ସେ ଗାଁକୁ ଟିକେ ଯିବେ କାରଣ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ଦେହ ଭଲ ନାହିଁ । ଖବର ଆସିଛି । ମୁଁ ମନା କରିବାର ଉପାୟ ନ ଥିଲା । ସେ କହିଲା, ଯନ୍ତ୍ରପାତି ବସ୍ତାଟା ଏଠି ରହିଲା । ଏତିକି ପରେ ଖାଇବାକୁ ଗଲେ ।

ମନ ଏଣେ ଉଚ୍ଛନ୍ନ ହେଉଥିଲା, ଶୀଘ୍ର ଘରକାମ ସାରିଲେ ପୂଜା ହେବ । ତା’ପରେ ଜିନିଷପତ୍ର ଉଠାପକା ହେବ । ଘର ସଜା ହେବ । ୩/୪ ଦିନ ବିତିଗଲା ପରେ ବି ମିସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଦେଖା ନ ଥିଲା । ଶ୍ରୀମତୀ କହିଲେ ଭଲ ମିସ୍ତ୍ରୀଟିଏ ଯୋଗାଡ କଲ, ଗାଁକୁ ଯାଇଛି ତ ଯାଇଛି । ମୁଁ କହିଲି ଆମ ଭାଗ୍ୟକୁ ତ ଜୁଟିଛି । ତା’ ବାପାଙ୍କର ଦେହ ଖରାପ ଥିବ, ସେଥିପାଇଁ ଡେରି କରୁଛି । ଏଠିବି ଆସି କାମ କଲେ ଦିନକୁ ୨୫୦ ଟଙ୍କା ପାଇବ, ବେକାରଟାରେ ସେ ଗାଁ’ରେ କାହିଁକି ରହିବ । ସବୁ ଯନ୍ତ୍ରପାତି ତ ଏଠି ଅଛି । ଯିବ କୁଆଡେ? ମାତ୍ର ସାତଦିନ ବିତିଗଲା ପଛେ ମିସ୍ତ୍ରୀର ଦେଖା ମିଳିଲା ନାହିଁ । ସେ ଯୋଉ ବସ୍ତିରେ ଭଡ଼ା ରହୁଥିଲା ଯାଇ ବୁଝିଲା ବେଳକୁ ତା ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲା ଗାଁରୁ ଆସି ନାହାନ୍ତି ।

କଳିଙ୍ଗ ହସପିଟାଲ୍‌ରେ ଜଣେ ଦୂର ସଂର୍ପକୀୟ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଭର୍ତ୍ତିହେଲେ । ଭଦ୍ରତା ପୂର୍ବକ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲି । ଆସିଲାବେଳେ ନୂଆ ହୋଇ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସରକାରୀ କ୍ୱାର୍ଟରରେ(ହସ୍‌ପିଟାଲ୍‌ରୁ ଆସିବା ରାସ୍ତା) ଜଣେ ସାଙ୍ଗ ରହିଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ଘରଆଡ଼ୁ ବୁଲି ଆସିବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କଲି । ସେଠି ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲା ବେଳକୁ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଖରାପ । କାରଣ ସେଠି ମିସ୍ତ୍ରୀବାବୁ କାମ କରୁଛନ୍ତି । ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣିଲା ପରି ଯାଇ ବସିଲି । ସାଙ୍ଗଠୁ ବୁଝିଲି ଯେ ସେ ଦୁଇଦିନ ହେଲାଣି ଏଠାକୁ ଆସି କାମ କରୁଛି । ଚା କପେ ପିଇ ଘରକୁ ଫେରି ଆସିଲି । ଛୁଟି ଦିନ ଥିଲା । ଖାଇପିଇ ଘରେ ଅଛି ପ୍ରାୟ ୩ଟା ବେଳେ ମିସ୍ତ୍ରୀ ଆସି ଘରେ ହାଜର ।

ମୁଁ କହିଲି ତୁମକୁ ମୋତେ ଗୁରୁ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ସିଏ କହିଲା ଆଜ୍ଞା ରୋଜଗାର କରିବାକୁ ହେଲେ ଏସବୁ କରିବାକୁ ପଡୁଛି । ଆପଣ ଖରାପ ଭାବିବେ ନାହିଁ । ତା’ ସାଙ୍ଗରେ ନୂଆ କ୍ୱାର୍ଟରକୁ ଯାଇ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିଲି । ସେ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସାରିଦେଲା । ଏହାପରେ ତିନୋଟି ଚଷମା ତିଆରି କଲି । ଅବଶ୍ୟ ଏଥିରୁ ମୁଁ ଲଗାଉଥିବା ଚଷମାଟା ଓରିଜିନାଲ ମାନେ ପାୱାର ଚଷମା । ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ଫୁଟ୍‌ପାଥରୁ କିଣିଛି । ସେଇ ଦୁଇଟା ଲଗାଇଲେ ମୋତେ ଭଲକରି ଦେଖାଯାଏନି ।

ବଡ଼ବାବୁଙ୍କ ଗୁରୁ କଥା ଶୁଣି ଗୋଟାଏ କଥା ଜାଣିଲି , ଜୀବନରେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।



Rate this content
Log in

More oriya story from Sanjaya Ananda Kumar Tripathy

Similar oriya story from Comedy