ତୃଷ୍ଣା

ଟିପ ଟିପ ବର୍ଷାରେ ଓଦା ହେଲାବେଳେ 

ଦେହ ମନ ଥରିଉଠେ ହାଲୁଆ ପବନରେ 

ସାଧବ ବୋହୁଟି ଘାସ ଗାଲିଚାରେ ଚାଲୁଥିଲା ବେଳେ 

ମନ ମୋର ପୁଲକିତ ହୋଇଉଠେ ଠିକ ନବ ବଧୂ ପରି ।

      ବର୍ଷାର ବଡ ବଡ ବୁନ୍ଦା ମାଟିକୁ

           ସ୍ପର୍ଶ କଲାବେଳେ 

      ବୀଣାରରୁଣୁ ଝୁଣୁ ଶବ୍ଦ 

            କର୍ଣରେ ଗୁଂଜରିତ ହୋଇଉଠେ 

  ସାରେ ଗାମା ପାଧାଁ ନିସାର   ।

              ଧ୍ୱନି ମୋ ମନକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରେ 

  ନିଜକୁ ମୁଁ ମନେକରେ ବଡ ସଂଗୀତଙ୍ଗିୟ

               ଠିକ ତାନସେନ ଙ୍କ ପରି 

   ବର୍ଷା ଋତୁକୁ ଉପଭୋଗ କଲା ବେଳେ 

               ପ୍ରେମ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କୁ ମନ୍ଥନ କରେ 

   ପ୍ରେମରସରେ ଉବୁଟୁବୁ ହୋଇ ଆଳସୀ ବଧୂ ପରି 

                 ଅଳସ ଭାଙ୍ଗେ  ।

    ବର୍ଷାର କୋହୋଲା ପାଗରେ ପ୍ରେମିକର ସ୍ପର୍ଶରେ 

                 ମୁଁ ତରଙ୍ଗାୟୀତ ହୋଇଉଠେ 

    ନିଜକୁ ସାଧବ ବୋହୁ ପରି ସଜାଇ ନବ ବଧୂ 

               ରୂପାନ୍ତର ହେବାକୁ  

         ଇଛା କରେ  ।