ପ୍ରିୟା-୧୨

କବାଟ କଣେ ଲୁଚେ

     କନ୍ଦର୍ପ- ରତି

କବାଟ ଫାଙ୍କେ ଦେଖେ

     ଗନ୍ଧର୍ବ-ସତୀ 

କବାଟ କିଳି କାନ୍ଦେ

     ସ୍ବର୍ଗ ଅପ୍ସରୀ 

କବାଟ ଖୋଲି ଧାଏଁ

      ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀ

କେହି ନୁହଁନ୍ତି ସରି

ତମେ କୋଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୁନ୍ଦରୀ ,

କୁହ, ତୁମକୁ ପାଇବି ମୁଁ କିପରି ?

ପ୍ରିୟା ।