ତରଙ୍ଗହୀନ

ଶୁଷ୍କ ମନଟା ଯେବେ ଓଦା ହେବାକୁ କରେ ଇଛା

ଶୀତଳ-ମଧୁର ଜଳେ ଭିଜି ଟିକେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ।

କାହିଁକି କେଜାଣି ସମୟର ସଂଳାପ ହୁଏ ଭିନ୍ନ

ନୟନୁ ଯାଏ ଉଷ୍ମତା ଗୁଣେ ଲବଣଜଳ ବୋହି ।

ନିଜକୁ ଟିକେ ହଜାଇବାର ଆଶା ଜୀବନ ରଙ୍ଗେ

ସେବେ ଅଦିନିଆ ବର୍ଷା ଆସେ ଆଖି କୋଣୁ କାହି ।

ହୃଦୟଟା କେବେ ଚାହେଁ ଟିକେ ହୁଅନ୍ତା ଖୁସି

ଗଚ୍ଛିତ ଲୁହଗୁଡା ମାଡ଼ି ଆସନ୍ତି ବକ୍ଷେ କୋହ ହୋଇ । 

ଜଳେ ଟେକା ପଡ଼ିଲେ କେତେ ସହଜେ ଆସେ ତରଙ୍ଗ

ତରଙ୍ଗହୀନ ଏ ସମୁଦ୍ର ଯେ ଗର୍ଜୁଥାଏ ନୀରବ ରହି ।