ତୋତେ ଛୁଇଁବାକୁ ମନ

ମନ ଆଇନାରେ ଦେଖେ ମୁଁ ରେ ଧନ

ନିତି ତୋର ପ୍ରତିଛବି

ଧରିବାକୁ ତୋତେ ଚାହିଁଲେ ମୁଁ ଯେତେ

ସେତେ ତୁ ଯାଉ ଲିଭି ।

ବାଦଲ ଫାଙ୍କରୁ ଲୁଚିକରି ଯେବେ

ଜହ୍ନ ଉଙ୍କିମାରି ହସେ

ସେ ହସ ଭିତରେ ତୋ ଚାନ୍ଦ ମୁହଁଟା

ମୋତେ ଜଳ ଜଳ ହୋଇ ଦିଶେ ।

ରାତି ଅନ୍ଧାରରେ ସପନର ଢେଉ

ଯେବେ ମାଡି ମାଡି ଆସେ

ଅଜଣା ଲୋକଙ୍କ ଗହଳିରେ ଧନ

ତୋ ମୁହଁ ମୋତେ ଦିଶେ ।

ଔଷଧ ଖାଇ ମୁଁ ଶୋଇଯାଏ ପୁଣି

ଦେଖିବାକୁ ସେ ସପନ

ସତରେ ନ ହେଉ ସପନରେ ପଛେ

ତୋତେ ଛୁଇଁବାକୁ ମୋର ମନ ।

ରାତି ସରି ଯେବେ ସକାଳଟା ଆସେ

କଳ୍ପନାରେ ତୋତେ ଖୋଜେ

ତୋର ଯେତେ ସ୍ମୃତି ଏକତ୍ରିତ କରି

ତା ଭିତରେ ମୁଁ ହଜେ ।