ସତ କହି ଦିଅ ବାପା

ନିରବ ନିଃସ୍ତବ୍ଧ ରଜନୀରେ ବୁଡି

କାହିଁକି ବସିଛ ତୁମେ

କେଉଁ ଅନ୍ୱେଷଣେ ଜିଜ୍ଞାସୁ ପ୍ରାଣଟି

ପଡିଛି ସଂଘର୍ଷ ରଣେ ।

ବଡ଼ ମୁଁ ହୋଇଛି ତୁମରି କୋଳରେ

ତଥାପି ନପାରେ ଜାଣି

ସତ କୁହ ବାପା ନିଷ୍ପାପ ଆଖିରୁ

କାହିଁକି ବୁହାଅ ପାଣି ।

ବ୍ୟାଧି ଜ୍ୱର କଷ୍ଟ କର ନାହିଁ ସ୍ପଷ୍ଟ

ସେବା କର ପ୍ରତ୍ୟାହୃତ

ଚିର ଦିନ ପାଇଁ ଋଣି ରହି ଗଲେ

ତୁମେ କି ହୋଇବ ପ୍ରୀତ ।

ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରକାଶ ନକରି

ନିରବକୁ କର ସାଥୀ

ମୋ ଆଖି ଆଗରେ କୁଜଝଟିକା ଖେଳି

ଚଳେନା ଜୀବନ ରଥୀ ।

ବର୍ଷା ଖରା ତାପ ମଥାର ପଗଡ଼ି

ସ୍ୱେଦ ବିନ୍ଦୁ ଓଠ ପିଏ

ତଥାପି ବାପା ହେ ମିଛ କହି ଦିଅ

କିଛି ନାହିଁ ମୋର ଦେହେ ।

ସବୁ ଦୁଃଖ ଦେଖି ପାରିଛି ବାପା ହେ

ପରଗୋତ୍ରୀ ହେବା ପରେ

ବାପା ଯଦି ସତ୍ୟ ବଚନ ବୋଲିବେ

ସୁଖ କିଏ ଦେବ ଭାରେ ।