ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ସ୍ପନ୍ଦନର ଆଢୁଆଳେ
ସ୍ପନ୍ଦନର ଆଢୁଆଳେ
1 min
347
ଅନେକ୍ ଥର କାନଡେରେ
ସ୍ପନ୍ଦନର ବେଗ ମାପିବାକୁ
ତାର କଥା ଶୁଣିବାକୁ
ସେ କାହାକଥା କହେ
କାହିଁକି ଯେ ଅବିରତ ସ୍ପନ୍ଦିତ ହୁଏ
ମୋ ତୃତୀୟ ନୟନରେ
ମୁଁ ଲୁଚି ଲୁଚି ଚାହେଁ
ମୋତେ ଚାହିଁ
କେବେ ସେ ମୁରୁକି ହସିଦିଏ
କେବେ ପୁଣି ଅଭିମାନେ
ମୋ ଆଖି ସହ ତା ଆଖି ମିଶାଏ ।
ଆଖିର ପରଦା ହଟେଇ
ଦିକ୍ ଦିକ୍ ଜଳୁଥିବା
ଦୀପଟିକୁ ଦେଖେ
ମୋ ମନର ଶୁଭ୍ର ପରଦାରେ
କେବଳ ତୁମ ନାଁ ଲେଖେ
ସ୍ପନ୍ଦନର ଆଢୁଆଳେ
ତୁମ ସ୍ବର ଶୁଭେ
ସୃଷ୍ଟିର ଆଦିମ ଝଂକାର ତ ତୁମେ
ସ୍ପନ୍ଦନ ହୀନ ମୁଁ
ତୁମ ଭାବର ଅଭାବେ
ସେଇ ସ୍ବର ହୃଦୟକୁ ଛୁଏଁ ପୁଣି
ଯେତେ ଯେତେ ତୁମ କଥା ଭାବେ ।
ଆଉ କେବେ ଆନମନା ହେଲେ
ଚଟ୍ କରି ମୋଡିଦିଅ କାନ
କହିଦିଅ ଆରେ
ମୁଁ ତ ଅପେକ୍ଷା କରିଛି ତୋତେ
ଏଣେତେଣେ କାହିଁକି ଧାଉଁଛୁ ଏତେ
ଏଇ ମନଖୋଲା କଥାପଦେ
ତୁମ ଛଡା କିଏ ବା କହିପାରେ ମୋତେ ।
