ସ୍ବର୍ଗ ଆମ ସ୍ବପ୍ନ

ବଞ୍ଚିବାର ଇଛା ଯେବେ

ହାତଠାରି ଡାକେ

ନର୍କ ନର୍କ ଲାଗେ ସତେ

ଦୁନିଆକୁ ଦେଖେ ।। 

ତଥାପି ସାହସ ବାନ୍ଧେ

ଦେଖିବାକୁ ସ୍ବର୍ଗ 

ହୃଦୟେ ସାଇତି ଯେତେ

କଳଙ୍କର ଦାଗ ।। 

ପ୍ରାଣପକ୍ଷୀ ପଞ୍ଜୁରୀରେ 

ହୁଏ ଛଟପଟ 

ଶାନ୍ତିର ଏ ନୀଳାକାଶେ

ହେବାପାଇଁ ଭେଟ ।।

ସବୁ ମିଛ ସଂପର୍କକୁ 

ଛାତିରେ ଜାବୁଡ଼ି 

ତଥାପି ମୁଁ ଚାଲୁଅଛି

କେତେ ଉଠିପଡି ।। 

ଶୁଷ୍କ ମରୀଚିକା ଦେହେ

ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖେ ଜଳ 

ସେଇ ସ୍ବପ୍ନ ଜୀବନରେ

ଭରେ ପୁଣି ବଳ ।। 

ଆଖି ଦେଖେ

ପରିବର୍ତ୍ତନର ପଟ୍ଟଚିତ୍ର 

ଘୋଷେ ଜୀବନ 

ଗଣିତର ନୂଆ ସୂତ୍ର ।। 

ଶୂନ୍ଯ ହାତେ ଆସିଥିଲି 

ଯିବି ଶୂନ୍ୟ ହାତେ

ସେଥିପାଇଁ ଦୁଃଖ ନାହିଁ 

ଚାଲୁଛି ନିରତେ  ।।

ନର୍କ ନୁହେଁ ଦେଖିବାକୁ

ସ୍ବର୍ଗ ଆମ ସ୍ବପ୍ନ 

ନର୍କ ଭିତରେ ତେଣୁ 

ସ୍ବର୍ଗ ଦେଖେ ମନ ।।