గ్రంథాలయం
ప్రొఫైల్
ସଞ୍ଜ ଅଭିସାର
ସଞ୍ଜ ଅଭିସାର
1 min
307
ତୁମ ଗୋଲାପୀ ଚିବୁକରେ
ଫୁଟି ଉଠିଥିଲା ଆନନ୍ଦର ସହସ୍ର କୁସୁମ
ତୁମ କମ୍ପିତ ଅଧରରୁ ଝରି ପଡୁଥିଲା
ସମ୍ମତିର ମଧୁ ଅଭିସାର
ଅଗଣିତ ସପନର ବିମୁଗ୍ଧ ତାରକା
ଚିକମିକ କରୁଥିଲେ ଢଳ ଢଳ ସଜ୍ଜଳ ଆଖିରେ।
ଦୁଇକେରା କେଶ ଆସି ନାସାଗ୍ରକୁ ଛୁଇଁ
କାନରେ ତୁମର କିଛି ଦେଉଥିଲେ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ରଣା,
ଅଚାନକ ବାସି ଉଠିଥିଲା କବରୀ ତୁମର
ବାକରୁଦ୍ଧ ଅଧରରୁ ଝରୁଥିଲା ପ୍ରିତୀର ଝରଣା।
ଉଇଁ ଆସୁଥିଲା ଝାପ୍ସା ତୋଫା ଜହ୍ନ
ସାକ୍ଷୀ ଥିଲା ତୁମ ପ୍ରେମ ନିବେଦନେ,
ଶିରି ଶିରି କରି ଶୀତୁଆ ମଳୟ
ଛୁଇଁ ଯାଉଥିଲା ତୁମକୁ ଗୋପନେ।
ଘର ବାହୁଡ଼ା ବିହଙ୍ଗ ଦଳେ
ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ କୃଷ୍ଣଚୂଡ଼ାର ଡାଳେ
ଭାବନାର ଶତ ପାଖୁଡ଼ା ଫୁଟିଲା
ଯୁଗଳ ଅନ୍ତର ହୃଦ କମଳେ।
ଗୁମସୁମ ସେଇ ସଞ୍ଜରେ ସେଦିନ
ଖେଳି ଉଠିଥିଲା ଆନନ୍ଦର ଏକ ମହା ଉତ୍ସବ
ଅଭିଭୂତ ଥିଲି ଆଜି ବି ମୋହିତ
ସେଦିନର ସେଇ ଚାରୁ ଚିତ୍ରପଟ
ଆଜି ବି ଅଙ୍କିତ ଅଲିଭା ସ୍ୟାହିରେ
ମନେ ପଡ଼ିଗଲେ ଶୀତ ରାତିରେ ବି
ଖେଳି ଉଠେ ହୃଦେ ଉଷ୍ମତାର ଏକ ମୃଦୁ ପ୍ରଭାବ।
