ସମୟ

ଏବେ ଧୀର ମନ୍ଥର ଗତିରେ

ସରି ସରି ଯାଉଛି ବୟସ,

ଆଉ ସମୟର ପରିଧି ଭିତରେ 

ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଜୀବନ ଭିତରକୁ

ଲମ୍ୱି ଆସୁଛି ଅବଶୋଷର ତାଲିକା ,

ଆଉ ତାରି ମାୟାରେ

ମୋ ଦେହ ମନରେ ଭରିଛି

ଭୟ ଜୁଡୂବୁଡ କୋହ,

ମୋ ଆଡ଼କୁ ନିବିଡ଼ ଭାବରେ

ଜଡେଇ ଆସି ମତେ 

କରୁଛନ୍ତି କ୍ଷତ ବିକ୍ଷତ !

ଆଜି ଇଛା ହେଉଛି

ଅଙ୍କା ବଙ୍କା ଜୀବନ ରାସ୍ତାରେ

ମନରେ ଅଦମ୍ୟ ପିପାସା ଭରି

ହାତମୁଠାରେ ଧରି ରଖିବାକୁ-

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ସପ୍ତ ତରଙ୍ଗକୁ

ଜହ୍ନ ଆଲୁଅର ଜୋଛନାକୁ

ରସାଳ ତରୁରେ କୋଇଲିର ପଞ୍ଚମକୁ

ଶ୍ରାବଣୀର ବାରିଧାରାକୁ

ଫଗୁଣର ଅବିର ରଙ୍କୁକୁ 

ଆହୁରି ଅନେକ ଯାହା ଖାଲି ସ୍ମୃତି !

ଗାଁ ମୁଣ୍ଡର ମଶାଣିରେ ଆଜି

ନିରବତାର ଅକୁହା ଆନନ୍ଦ

ପବନର ଶୀତଳ ପରଶ,

ସତେଜ ଯୌବନର ସବୁ ଟାଣପଣ,

ଅଥଚ ହାତ ମୁଠାରୁ

ଖସି ଖସି ଆସୁଛି

ଆଶା ଆକାଂକ୍ଷାର ସରୁବାଲି ସବୁ !

ସମୟର ଅବୟବରେ

ବର୍ଷ, ମାସ, ପକ୍ଷ, ସପ୍ତାହ, 

ଦିନ, ଘଣ୍ଟା, ମିନିଟ୍ ପୁଣି ସେକେଣ୍ଡ

ସବୁ ଯେମିତି ମତେ ବନ୍ଦୀ କରିଛନ୍ତି 

ଆଉ ମୁଁ ହୋଇ ଯାଇଛି

ପରିକଳ୍ପିତ ପୁରୁଷ,

ଆଶା ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟାଶାର

ନିରାଶ, ନିବିଡ, ନିବୁଜ କୋଠୀରେ !!