ସେ ବି ଏକ ବିବାହ

ତୁମ ହାତ ଥିଲା ତା ହାତରେ

ପବିତ୍ର ହୋମନିଆଁ ଜଳୁଥିଲା ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କ ଆଗରେ

ସେ ହସି ହସି ପିନ୍ଧେଇ ଦେଲା ତୁମ ମଥାରେ ସିନ୍ଦୂର

ତୁମେ ବି ପିନ୍ଧେଇ ଦେଲ ତା ଗଳାରେ ସ୍ଵୀକୃତିର ଫୁଲହାର ।

ଦୂରରୁ ଦେଖୁଥିଲି ମୁଁ ସବୁ କିଛି ନୀରବରେ

କିନ୍ତୁ ମୋ ଆଖି ଏବେବି ଲାଖି ରହିଥିଲା 

ତୁମ ଗଳାରେ ଝୁଲୁଥିବା ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଲକେଟ୍‌ଟି ଉପରେ

ଯାହା ଦିନେ ମୁଁ ପିନ୍ଧେଇ ଦେଇଥିଲି ତୁମକୁ

ତୁମରି ଅନୁରୋଧରେ ।

ତୁମେ ଭାବିଥିଲ ସେ ଲକେଟ୍‌ଟିକୁ ମୋ ବନ୍ଧୁତାର ଉପହାର

ମୁଁ କିନ୍ତୁ ମାନିନେଇଥିଲି ତାକୁ ବନ୍ଧନ ଆମ ବିବାହର

ତୁମେ ସେଦିନ ପଢିପାରି ନଥିଲ ମୋ ଆଖିର ପ୍ରକୃତ ସତ

କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଦୁନିଆକୁ କହିସାରିଥିଲି ମୁଁ ବିବାହିତ !!