Sadananda Pratihari

Abstract Fantasy Inspirational


3  

Sadananda Pratihari

Abstract Fantasy Inspirational


ସ୍ବପ୍ନ ସବୁ ମରିଗଲା ପରେ

ସ୍ବପ୍ନ ସବୁ ମରିଗଲା ପରେ

1 min 194 1 min 194

ସ୍ବପ୍ନ ସବୁ ମରିଗଲା ପରେ 

ଘୋଟିଆସେ ନିରାଶାର କଳା ବାଦଲ 

ସ୍ବପ୍ନ ହରାର ମନ ଆକାଶରେ । 

ନିର୍ଲିପ୍ତ, ନିର୍ବିକାର ଆଶାମାନେ ଶେଷେ 

ହୁଅନ୍ତି ଉଦ୍ୟତ ନେବାକୁ ମେଲାଣି 

ଫେରିବାକୁ ତାଙ୍କ ଗନ୍ତବ୍ୟ ପଥରେ । 

ବ୍ୟାକୁଳିତ ମନରେ ଦେଇ ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା 

ଧୂଳିସାତ କରି ସବୁ ଆଶା ଉଦ୍ଦୀପନା 

ଭରିଦେଇ ନିରାଶାର ଉତପ୍ତ ବାଲିରେଣୁ 

ସ୍ବପ୍ନ ଅଶାୟୀର ସ୍ୱପ୍ନିଳ ଆଖିରେ । 

ସ୍ବପ୍ନ ହେଉ ବା ସୁନେଲି କି ଅବା ଦୁଷ୍କର 

ବିନା ସ୍ୱପ୍ନେ ଯେ ପ୍ରଗତି ନାଚାର  । 

ସ୍ବପ୍ନ କ'ଣ ସତରେ ମରିଯାଏ 

ପ୍ରାଣୀଜଗତରେ ଜୀବମାନେ ମଲା ପରି? 

କି ଅବା ଟକ ମକ ହୋଇ ଫୁଟୁଥିବା ଜଳ 

ବାଷ୍ପୀଭୂତ ହେଲାପରି ? 

ସ୍ୱପ୍ନଗୁଡା ବିଦୃପର ହସ ହସି 

ଆଖି ସାମ୍ନାରୁ ଯାଇଥାନ୍ତି ଅପସରି । 

ସ୍ବପ୍ନ ବା କିଏ ନ ଦେଖୁଛି ? 

ସଦ୍ୟଜାତ ଶିଶୁଟିଏ ସ୍ୱପ୍ନରେ ବିଭୋର ହୋଇ 

ମନେ ମନେ ସିଏ ବି ହସୁଛି । 

ଆବଦ୍ଧ ହୋଇ ନିବିଡ଼ ପ୍ରେମରେ 

ପ୍ରେମିକ ପ୍ରେମିକା ବି ଦେଖନ୍ତି ସପନ 

କେବେ ଆସିବ ତାଙ୍କ ବିବାହର ଲଗ୍ନ? 

ହେବ ଅପୂର୍ବ ମିଳନ 

ହେବେ ପିଞ୍ଜରାବଦ୍ଧ ସେହି ଦିନ । 

ସବୁ ପିତାମାତା ଦେଖନ୍ତି ସପନ 

ପୁତ୍ର କନ୍ୟାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟତ ନେଇ । 

ସାଧୁ ସନ୍ଥ ମାନେ ଦେଖନ୍ତି ସପନ 

ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବନାକୁ ନେଇ 

କେବେ ଆସିବ ସେହି ଦିନ 

ପରମାତ୍ମା ସଙ୍ଗେ ଆତ୍ମା 

ହୋଇଯିବ ଲୀନ । 

ରାଜନେତାମାନେ ଦେଖନ୍ତି ସପନ 

ରହିବାକୁ ଚିରକାଳ ଗାଦିସୀନ । 

ଦେଶ ବି ଦେଖେ ସପନ 

ନିଜ ସୁରକ୍ଷା ସଂଭ୍ରମକୁ ନେଇ 

କରିବାକୁ ପ୍ରତିଟି କ୍ଷେତ୍ରରେ 

ଉନ୍ନତି ସାଧନ । 

କଵିଟିଏ ତାର ଦେଖେ ବି ସପନ 

ନିଜ ସୃଷ୍ଟି ସମ୍ଭାରକୁ ନେଇ 

ପାଠକଙ୍କ ମନକୁ ସତେ ପାରିବକି ଛୁଇଁ ? 

ହେଉ ସ୍ବପ୍ନ ସଫଳ କି ଅବା ବିଫଳ 

ଦେଖିବାକୁ ହେବ କିନ୍ତୁ ସ୍ବପ୍ନ ମାଳ ମାଳ 

ହୋଇ ଆଶାବାଦୀ 

ବଞ୍ଚିବାକୁ ଜୀବନ କାଳ  । 


Rate this content
Log in

More oriya poem from Sadananda Pratihari

Similar oriya poem from Abstract