ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତର ଆହ୍ଵାନ

ଜୀବନକୁ ଶୁଦ୍ଧ ପବିତ୍ର ଓ ନିର୍ମଳ ନିମନ୍ତେ 

ଆମର କେତେ ପୂଜା ବ୍ରତ ହୁଏ

ବିଭିନ୍ନ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟେ ନାରୀ ପାଇଁ ଯେଉଁ ମୂଖ୍ୟ 

ବ୍ରତ, ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ କଥା ଇଏ ।

ଦୁନିଆର କଲ୍ଯାଣମୟୀ ନାରୀ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ 

ମାସର ଅମାବାସ୍ୟା ତିଥିରେ,

ସ୍ନାନାଦି କାର୍ଯ୍ୟ ସାରି, ସଜ ହୁଅନ୍ତି ପିନ୍ଧି 

ଲାଲ କିମ୍ବା ନାରଙ୍ଗୀ ବସ୍ତ୍ରରେ ।

ସିନ୍ଦୂର ପିନ୍ଧି ଫୁଲ, ଚାଉଳ, ସିନ୍ଦୂର ଫଳ

ଓ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ଭୋଗ ରେ

ବରଗଛ ମୂଳେ ପାଣି ଦେଇ ପୂଜନ୍ତି ଲକ୍ଷ୍ମୀ 

ନାରାୟଣଙ୍କ ନାଁ ରେ ।

ଆରାଧ୍ୟା ଦେବୀ ହେଉଛନ୍ତି ମା ସାବିତ୍ରୀ, 

ଏଇ ସାବିତ୍ରୀ ପୂଜାରେ

ସରବେ କନ୍ୟା ପ୍ରାପ୍ତି ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା 

କରନ୍ତି ଏହି ପରବରେ ।

ପିତା, ସ୍ୱାମୀ, ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ କହେ ସ୍ତ୍ରୀ ସନ

ମାନର ସଭ୍ୟତା ଭାଷାରେ 

ନାରୀ ଜାତିର ଉଜ୍ବଳ ନକ୍ଷତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ତ 

ସାବିତ୍ରୀ ଆମରି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ।

ଆଭରଣ ସୌଖୀନ ମାନସ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ 

ନୁହେଁ ଚିନ୍ତା ଏହି ବ୍ରତର

ସାବିତ୍ରୀ ରୂପେ ଆମକୁ ଚେତେଇ ଥିଲା 

ବଳ ନାରୀ ସତୀତ୍ୱ ଶକ୍ତିର ।

ନାରୀ ବିନା ପୁରୁଷ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ 

ଯୁଗ ଓ ସବୁ ସମୟରେ

ନାରୀ ମାନେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ 

କରିଛନ୍ତି ସବୁ କାଳରେ ।

ପତ୍ନୀର ଭକତି, ସ୍ନେହଁ, ପ୍ରେମ, ପ୍ରୀତି, 

ସ୍ୱାମୀକୁ ଦିଅଇ ଅଜବ ଶକ୍ତି

ସେଇ ଅଜବ ଶକ୍ତି ବଳେ, ସେ ଦିବାନିଶି 

ଖଟେ ଦେଇ ନିଜ ଆତ୍ମହୁତି ।

ହାୟ ହାୟ ପୁରୁଷ ଏ ସମାଜେ ଭାବନ୍ତି 

କେବଳ କାମ ସ୍ତ୍ରୀ ଜାତିର 

ଘର କାମ, ରୋଷେଇ, ହାଣ୍ଡି ମଜା, ଛୁଆ 

ଧରା ସାରା ବରଷ ଯାକର ।

ସେଇ ଚେତନାରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ତା ସପନକୁ 

ଦିନ କାହିଁ ବାଜୁଛି ସତର୍କ ଘଣ୍ଟି

ଏହି ଦିନ ପରେ ଘର କାମ ପୁଣି ହାତ ଠାରି

ଲାଣି ତାହା ଭାବି ଶୁଖି ଯାଏ ତଣ୍ଟି ।

କବି ଲେଖୁଛ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଉଭେଇ 

ଗଲାଣି ହୋଇଲେଣି ରଣଚଣ୍ଡି

ସ୍ତ୍ରୀର କଥାରେ ନଗଲେ ବିନା ରୋଷେଇରେ, 

ଇଶାଣ କଣରେ ନଥିବ ଆଉ ଭାତ ହାଣ୍ଡି ।

କିଏ ତ ମନା କରୁନି, ସ୍ୱାମୀ ଗୁରୁ, ସ୍ୱାମୀ ପରମ 

ବନ୍ଧୁଏକଥା ମନୁ ସେ ଭୁଲିବ 

ନାରୀ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା କଲେ, ସେ ସହିଷ୍ଣୁତା ଆଦର୍ଶେ

ବଂଶ ମାନ ମନେ ରଖି ପାରିବ ।

ନାରୀ ଶିକ୍ଷା, ସାମାଜିକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଏକ 

ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗ ତ ହୁଅଇ 

ସମାଜ ସଂସ୍କାର ପାଇଁ ନାରୀର ଭୂମିକାକୁ 

ଅସ୍ୱୀକାର କରି ହେବ ନାହିଁ ।

ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟର ଆହ୍ଵାନ ହେଉଛି, ନିଜେ 

ସରବେ ସତର୍କ ରହିବା

ସେ ପୁଅ ହୁଅନ୍ତୁ ବା ଝିଅ ହୁଅନ୍ତୁ, ସମସ୍ତେ ତ

ସଦ୍ଭାବ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ।