ରହିବନି ଶୋଷଣର ଧନ

ଦେଖାଉଛ ଧନ ମାନ, 

ରହିବନି ଦିନେ ସେ ଧନ ଓ ମାନ

ମନେ ଭାବ ଆସିଥିଲ,

ଯେବେ ସଂସାରକୁ, ଥିଲା ସବୁ ଶୂନ

ଥିଲା କି କିଛି ମୂଳଧନ, 

ଲାଜ ନାହିଁ କି?

ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଅ ପୁଂଜିକୁ 

ରହିବନି ଦିନେ ସେ ଧନ ଓ ମାନ |୧|

ଧ୍ଵଂସମୂଖୀ ହୋଇଛି 

ଆଜିର ସମାଜଟା, ଟଙ୍କା ର ନିଶାରେ

ସେଇ ମିଛ ନିଶାରେ,

ପୁଂଜିକୁ ହାସଲ କରିବାରେ

ଶ୍ରମର ମୂଲ୍ୟକୁ କରିଛ ତୁଛ, 

କରି ଚାଲିଛ,

ଶ୍ରମର ଶୋଷଣ,

ରହିବନି ଦିନେ ସେ ଧନ ଓ ମାନ |୨|

ହେ ପୁଂଜିବାଦୀ ଶାସକ, 

ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଶୃତି ଦେଇ ଚାଲି ଅଛ,

ଚିନ୍ତା ନାହିଁ ତୁମରି

ପ୍ରଜାଗଣ ବଂଚିବେ କିପରି?

ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ସାଜି,

କରିବ ପାତର ଅନ୍ତର କେତେ ଦିନ, 

ବିନାଶ ନିଶ୍ଚିତ ତ ହେବ, 

ରହିବନି ସେ ମିଛ ପଣ, 

ଦିନେ ରହିବନି ସେ ଧନ |୩|

ରକ୍ଷା କରିବ,

ପୁଂଜିବାଦକୁ, ଧରିଛ ପରମାଣୁକୁ,

ନିଜ ହାତରେ,

ଏତେ ଏତେ ବୋମା ଓ ବନ୍ଧୁକକୁ,

ଅନ୍ଧ ହୋଇଛ ଆଜ,

ନିଜ ସ୍ବାର୍ଥ ପଥେ ରହିଛ ହୋଇ ସାଜ,

ମାନବ ରୁଧିର,

ତା ପାଇଁ ମନେରଖ ମୂଲ୍ୟହୀନ, 

ରହିବନି ଦିନେ ସେ ଧନ ଓ ମାନ |୪|

ଦରବୃଦ୍ଧି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ, 

ବେକାରୀ ସମସ୍ୟା ତୀବ୍ର ହୋଇଛି ରେ, 

ଧକେଇ ଧକେଇ ରହିଛି,

ଆଜ ପୁଂଜିବାଦର ପ୍ରାଣ,

ଯୁକ୍ତ ବିଯୁକ୍ତରେ,

ଖେଳୁଛେ ସମୟ ଚକ୍ରରେ,

ତୋର ଶୋଷଣ ଅତ୍ୟାଚାର ର ଧନ 

ଦିନେ ହୋଇବ ଶୁନ, ରହିବନି ସେ ଧନ |୫|