ପୁଣି ଆଜି ଝଗଡା

ଆଜିର ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରେ ନାହିଁ ସେତେ ବେଶୀ ତନ୍ମୟତା

ଗତକାଲି ରାତିରୁ ହିଁ ଦାମ୍ପତ୍ୟରେ ନୂତନ ତିକ୍ତତା

ପ୍ରଶାନ୍ତିର ପିଆଲାରେ ଉକୁଟେ ଅଶାନ୍ତିର ଉଷ୍ମତା

ବୁଝୁଛି ରୁଷ୍ ୟୁକ୍ରେନ୍ କୁ ନେଇ ବିଶ୍ବର ତତ୍ପରତା । 

ସଂପ୍ରୀତି ସଂଘତିରେ ଥିଲା ସହବାସର ସହମତି

ଆବେଗ ଆତ୍ମୀୟତାର କେତେ ଯେ ମହାର୍ଘ୍ୟ ଅନୁଭୂତି

ବଦଳା ସମୟ ସାଥେ ବଦଳେ ସମ୍ପର୍କର ବିଭୂତି

ଆଞ୍ଜୁଳେ ପରିତୃପ୍ତି ପାଇଁ ଅନ୍ତରଙ୍ଗତାର ଆହୂତି । 

ସ୍ବଧର୍ମ ବିସରି ସ୍ବଭାବେ କି ଅନାହୁତ ଚଞ୍ଚୁକତା 

ପ୍ରାପ୍ତି କଳାପଟାରେ ଲେଖାହୁଏ କେତେ ଅରାଜକତା

କାମନା ଲତାଟି ମାଡେ ସ୍ବାର୍ଥ ଓ ଈର୍ଷାର ବାଡ ବତା

ସମ୍ପର୍କ ପ୍ରହେଳିକାମୟ...... ସ୍ବପ୍ନ କି ଶାଶ୍ବତ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ? 

ସ୍ବାଧୀନତାର ଉନ୍ମାଦେ କିବା ଆଧ୍ଯାତ୍ମିକ ଅଧୋଗତି

ସଶକ୍ତିକରଣ ଆହ୍ବାନେ ତ୍ଯାଗ ତୀତିକ୍ଷାର ବିସ୍ମୃତି

ପତ୍ନୀଧର୍ମେ ବୈଦେହିଙ୍କ ସ୍ବତସ୍ଫୂର୍ତ୍ତ ବନବାସ ରାତ୍ରୀ

ପତିଧର୍ମେ କୋଦଣ୍ଡରେ ଦଶାନନ ଇହଧାମୁ ମୁକ୍ତି । 

କ୍ରମଶଃ ସହଜ ହୁଏ ଅନୁରାଗର ହଳେ ଜୀବନ

ଅଭିମାନୀ କୃଷ୍ଣଚୂଡା ଭିଆଏ ଆଞ୍ଜୁଳେ ସମ୍ମୋହନ

ଭଟ୍ଟାପଡେ କ୍ଷୀଣ ଅହଙ୍କାର, ଏ କି ଉନ୍ମୁଖ ମିଳନ? 

ପରାଜୟ ପରେ ମଧ୍ଯ ବଞ୍ଚିରହୁ ପ୍ରେମର ସପନ । 

ଅପସରି ଯାଇଛି ସେ ଅଦିନିଆ ଦାମ୍ପତ୍ୟର ଝଡ

ଝାଡି ଝୁଡି ହୋଇ ସଳଖୁଛି ସଂସାରୀର ମେରୁ ହାଡ

ସକାଳ ଚା' ଆଜି ଅଦା ଅଳେଇଚ ମେଳରେ ବେଯୋଡ

ସହଭାଗିତାରେ ମହକେ ଏ ଜୀବନର ଜାମାଯୋଡ ।