ପ୍ରତୀକ୍ଷାର ଅନ୍ତ

ମୋ ପ୍ରତୀକ୍ଷାର ଅନ୍ତ ହେଲା

   ବାସ୍ତବରେ ନୁହେଁ ସ୍ୱପ୍ନରେ

ତୁମେ ଆସିଥିଲ ସେ ଦିନ

    ମୋ ସପନର ସହରେ l

ଆକାଶ ରୁ ଝରି ପଡୁଥିଲା

   ତାରା ଫୁଲର ସମ୍ଭାର

ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ଇନ୍ଦୁ ବିଛେଇ ଦେଇଥିଲା

   ରୂପେଲି କୀରଣ ଚଦର l

ଦୂର ପାହାଡ଼ର ଗହନ ବନରୁ

   ବହେ ଶୀତଳ ସମୀର

ନଇ ପଠା ସାଜିଛି ପ୍ରେମଉପବନ

    ବହେ ଯହିଁ ପ୍ରୀତିଧାର l

ଆନ୍ତହୀନ ଅପେକ୍ଷାର ଅବସାନ

    ଘଟେ ଆଗମନେ ତୁମରି

ଚନ୍ଦ୍ର ବଦନକୁ ଚାହିଁ ଧୀରେ

   ଶୀତଳତା ପ୍ରାଣେ ମୋହରି l

କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବି ତୁମ୍ଭସହ

  ସପନେ ରାଇଜେ ଆଜି

ଅତି ନିକଟରେ ପାଇଛି ତୁମକୁ

    ଦୁଃଖ ଯାଇଛି ହଜି l

ତୁମେ କଣ ସେ ପ୍ରତୀକ୍ଷା

   ର ବେଦନା ବୁଝିପାରିବ

କର ସଙ୍ଗେ କର ଛନ୍ଦି

ମନ ଗଗନେ ଉଡି ବୁଲିବ l

ସ୍ୱପ୍ନରେ ଅପ୍ରାପ୍ତି କ୍ଷୋଭ ନାଶି

  ପ୍ରାପ୍ତି ପରସ ବୋଳିବ

ତୁମ ସାନିଧ୍ୟ ଅଳ୍ପ ସମୟେ

   ପାଇ ସଫଳ ହୋଇବ l