ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ପ୍ରଣୟ ଗୀତିକା
ପ୍ରଣୟ ଗୀତିକା
1 min
223
ଆଖି ପିଇଯାଏ କେତେ କେତେ ଲୁହ
କେତେ କୋହ ପିଏ ଛାତି
ପ୍ରେମର ନଈରେ ପହଁରା ଶିଖିଲେ
ରକ୍ତେ ଲେଖାହୁଏ ଚିଠି
ସପନରେ ମନ ମସଗୁଲ ହୁଏ
ରଙ୍ଗ ବୋଳିହୁଏ ଆଖି
ମଝି ଦରିଆରେ ଜୀବନର ନାଆ
କୂଳ ପାରେନାହିଁ ଦେଖି
ପ୍ରେମରେ କେବଳ ନିଜପଣ ଥାଏ
ତ୍ୟାଗ ପାଖେ ଭୋଗ ତୁଛ
ପ୍ରେମେ ଘର ନୁହେଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଗଢାହୁଏ
ଏକଥା ନୁହଁଇ ମିଛ
ପ୍ରେମିକା ଗୋଟିଏ ସରଗର ପରୀ
ପ୍ରେମିକ ମଣିଷ ଛାର
ପ୍ରେମ ପାଇଁ ସିନା ସ୍ୱର୍ଗ ଗଢାହୁଏ
କେମିତି ଗଢିବ ଘର
ସୌଭାଗ୍ୟକୁ ଯଦି ପ୍ରେମିକା ହୃଦୟେ
ଜାଗାଟିକେ ମିଳିଯାଏ
ସେତିକିରେ ସ୍ୱର୍ଗ ହାତେ ଧରାଦିଏ
ଜୀବନଟା ଧନ୍ୟହୁଏ
