STORYMIRROR

Sarojini Mishra

Classics

4  

Sarojini Mishra

Classics

ପରମାନନ୍ଦ

ପରମାନନ୍ଦ

1 min
286


ପରମାନନ୍ଦ--

ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଛୁଇଁ ଦିଅ.

ରଙ୍ଗ ହୀନ ଜୀବନରେ

ସାତରଙ୍ଗ ଭରେ - 

ଧୂଳି ଜମାଟ ବନ୍ଧା ସମସ୍ତ ରଙ୍ଗ

ପୁଣି ଉଦ୍ଭାସିତ ହୁଏ

ତାର ନାଯ୍ୟ ରଙ୍ଗକୁ ନେଇ ।


ପରମାନନ୍ଦ-

ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଛୁଇଁ ଦିଅ ହୃଦୟକୁ

ପ୍ରେମର ସ୍ଵର କାନରେ ବାଜେ

ଅଦ୍ଭୁତ ଆମାୟିକ ଶବ୍ଦ ଭିତରେ

ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ଅନିତ୍ୟ ଓଁକାର । 


ପରମା ନନ୍ଦ -

ତୁମେ ଯେବେ ଛୁଇଁ ଯାଅ ମନକୁ

ମନରେ ଫୁଟି ଉଠେ

କେତେ ପୁଷ୍ପ ରାଜି

ବାସନାରେ ମହକେ ଶରୀର

ଆଉ,

ମନ ମୋ ପାଲଟିଯାଏ

ପ୍ରେମର ବଗିଚା ।


ପରମାନନ୍ଦ-

ତୁମେ ଯେବେ ଛୁଇଁ ଦିଅ

ମୋ ଇଶ୍ୱର ଦତ୍ତ ଆତ୍ମାକୁ

ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ଅନୁଭୂତି ଆବୋରି ବସେ

ଦେହ,ମନ, ଆତ୍ମା ଇଲାକାକୁ ।


ପରମାନନ୍ଦ-

ଯେତେ ବେଳେ ଛୁଇଁଦିଅ

'ମୁଁ'ତ୍ଵ କୁ ଛାଡି

ମଜ୍ଜି ଯାଏ - ହଜିଯାଏ

ସୁନ୍ଦର ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ଏକ ଅନୁଭବରେ ଯେଉଁଠି -

ମୁଁ, ତୁମେ, ସେ, ସେମାନଙ୍କର

ସଂଜ୍ଞା ଓ ସ୍ୱରୂପ 

ଉଭେଇ ଯାଏ

ଉଭେଇ ଯାଏ ସମସ୍ତ ବିପରୀତ ମୁଖୀ ଶବ୍ଦ ମାନଙ୍କର ଭିଡ଼ - 

ପ୍ରକୃତି ଯେମିତି 

ମହମ ଭଳି ତରଳୁଥାଏ-

ଆଉ,

ମୁଁ ମୋତେ ହରାଇ ବସେ 

ତୁମ ପ୍ରେମ ସାଗରରେ ଖାଲି ନାଚୁଥାଏ ଆଉ ନାଚୁଥାଏ ।

ଖାଲି ରହିଯାଏ

ତୁମର ପ୍ରେମ - ତୁମର ଆଶିଷ ।


ଆଉ,

ତୁମ ରଙ୍ଗେ ରଙ୍ଗାୟିତ ମୁଁ

ହଜିଯାଏ କାହିଁ କେଉଁ

ଅଥଳ ସେ ପ୍ରେମର ସାଗରେ

ଯାହାର ନା ସୀମା ଅଛି

ନା, ତାକୁ କିଏ ମାପି ପାରିଛନ୍ତି- 

ସେଇ ସେ ପରମାନନ୍ଦ

ଯାହାର ଅନୁଭବ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ

ଅନୁଭୂତି ଅପ୍ରକାଶ୍ୟ-

ଭାଷା ବହିର୍ଭୁତ

ଯାହା ଅକ୍ଷୟ ଅଜ୍ଯୟ

ଆଉ,

ତାହାହିଁ ଜୀବନର

ପରମ ଓ ଚରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ।


ഈ കണ്ടെൻറ്റിനെ റേറ്റ് ചെയ്യുക
ലോഗിൻ

Similar oriya poem from Classics