ପ୍ରୀତି ବନ୍ଧନ

ମଗ୍ନ ହୃଦୟର ପ୍ରୀତି ବନ୍ଧନେ ଶକ୍ତ ସଂପର୍କ ଡୋରି

ଆହୁରି , ଭାବନା-ବସନ୍ତ ମେଳି ସୁଖ ଯାଉଥାଏ ଝରି

ସାତ ଜନମର ଲେଖା ,

ଅଛି ବୋଲି ମନେ ମାଦକ ଖେଳଇ ଏ ଆମ ଭାଗ୍ଯଲେଖା |

ଆଖିର ଆଳାପ ଅଳପ ଅଳପ ଓଠରେ ଅଳପ ହସ

ପାଦର ପାଉଁଜି ଋଣୁଝୁଣୁ ସେ ତ ମୁହଁର କୁଆଁରୀ ବେଶ

ଛାତିରେ ମାରଇ ତୀର ,

ଛାତିରୁ ନିଗିଡା ରକତ ସେ ନୁହେଁ ପ୍ରୀତି ଝରେ ଝର ଝର |

ପ୍ରୀତିର ସେ ଝରା ଝରଣାର ସୁର ସାଥେ ସୁଲୁସୁଲୁ ବାଆ

ଆଖିର ସେ ମୁଦା ପଲକରେ ପୁଣି ଉଷୁମ ଓଠର ଛୁଆଁ

ଅହରହ ସେଇ ଭାବ ,

ଉତୁରି ଆସେ ମୋ ହୃଦୟ କନ୍ଦରୁ ସେ ତ ମହା ଅନୁଭବ |

ସୁଖ ସୋହାଗର ପ୍ରୀତିର ଏ ପଣ ଅନୁଭୂତି କେତେ ସେ ତ

କଳପନା ପୁଣି ମରୀଚିକା ବୁକେ ଚିର ସବୁଜିମା ପଥ

କେତେ ଛୁଆ ଛୁଆ ଲାଗେ ,

ସକଳ ସାଇତା ସଜଳ ସୁଖରେ ଗହଗହ ବୁକୁ ଭାଗେ |

ମନ ମରୁ ତଳେ

ହତାଶାରେ ତୃଷା କ୍ଷଣେ ଦିଏ କେତେ ବ୍ଯଥା

ବ୍ଯଥାର ସଜଳ ଲୁହ ଇସାରାରେ ଓଠର ଅନେକ କଥା

ଓଠ ତ ଅକୁହା ସଦା ,

ତଥାପି ତଥାପି ସବୁତକ ଭାଷା ଭାଷେ ଭାବ ନିବିଡତା |