ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ଆକାଶ*†***********

ମୁକୁଳା ଏ ଆକାଶ ଅଗଣା ରେ

 ଜହ୍ନ ଢାଳି ଶୀତଳ ଯୋଛନା

ଆନନ୍ଦେ ଉଲ୍ଲସିତ ହୁଅଇ

ଟିକି ଟିକି ତାରା ଫୁଲ ମେଳେ ।

 ପ୍ରାଚୀ ଗଗନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଏଁ

କିରଣ ବିଞ୍ଚି ଆଲୋକ ଦିଏ

ଚଳ ଚଞ୍ଚଳ ଏ ସାରା ଜଗତେ

କର୍ମ ହିଁ ଜୀବନ ସିଖାଇ ଥାଏ।

ମେଘ ଭାସଇ ନୀଳ ଆକାଶେ

ବଉଦ କୋଳେ ବିଜୁଳି ହସେ

ମନ ହରଷେ ବରଷା ରାଣୀ

ଛମ୍ ଛମ ସୁରେ ଯାଏ ଯେ ଝରି ।

 ମାପି ପାରିଛି କି କେହି କେବେ

 ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ଆକାଶ ର ବିଶାଳତା

ତା ଉଦାର ପଣର ଗଭୀରତା 

ମୁଣ୍ଡ ଉପର ଛାତର ଦାମ୍ଭିକତା ।

 

ଘୋଡେଇ ରଖିଛି ନୀଳ ଓଢ଼ଣୀ

ମଥା ଉପରେ ଆଶିର୍ବାଦ ଭଳି

ଖରା ବର୍ଷା ଶୀତ କାକର ସହେ

ସଭିଙ୍କୁ ଆଦରେ ସୁଖ ବରଷି ଦିଏ।