ପ୍ରେମର ପରିଭାଷା

ବିଦଗ୍ଧ ଜ୍ଵାଳା ରେ ତନୁ

 ଝାଉଁଳି ଯାଉଛି

ରାଜ ହଂସ ପ୍ରେମେ ବନ୍ଧା 

 ଏକ ରାଜହଂସୀ ।

ଅନ୍ତହୀନ ପ୍ରତୀକ୍ଷା ରେ 

 ବିତି ଯାଏ ଯୁଗ

କଠୋର ହୃଦ ରେ ପ୍ରିୟ

  କେତେ ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞ।

ପ୍ରେମ ର ବିରହ ଜ୍ୱାଳା

  ହୃଦୟ କ୍ଷତାକ୍ତ

ମାନମୟୀ ,ଅଭିମାନୀ

 ଅସହ୍ୟ ବିଚ୍ଛେଦ।

ଦୂରେ ଦେଖେ ରାଜହଂସ 

 ମାନ ଅଭିମାନ

ସବୁ ପୁରିଥାଏ ଯହିଁ

 ତା ନାମ ବନ୍ଧନ।

ଏତିକି ବେଳକୁ କିଏ 

  ଛିଞ୍ଚିଲା ପୀୟୂଷ

ଗିରି ଫାଙ୍କେ ଦିନମଣି

  ହୋଇଗଲେ ସୁପ୍ତ।

ନଭ ର ରାଇଜେ ଖେଳେ

  ପୀରତି ର ଛିଟା

ତାକୁ ଦେଖି ରାଜ ହଂସୀ

  ପ୍ରଗଲ୍ଭା ପ୍ରେମିକା।

ଆକଣ୍ଠ ଗ୍ରାସେ ହଂସିନୀ

  ତା ବକ୍ଷ ଉନ୍ମୁକ୍ତ

ଖୋଲିଲା ପାଖୁଡ଼ା ତାର

 ଅନ୍ତରେ ବିମୁଗ୍ଧ।

ଶୀତଳ ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ବିଧୌତ

 ରାଜହଂସୀ ବକ୍ଷ

ସରସୀ ରେ ନୀଳ କଇଁ

  ବାଦଲରେ ଚାନ୍ଦ।