ପ୍ରେମ ପ୍ରଣୟ

ପ୍ରେମ ପ୍ରଣୟକୁ ମୁଁ ଯେ ମନ ଅରଣ୍ୟେ ଖୋଜେ 

ବିନା ଶ୍ରାବଣରେ କାହିଁ କୁହ ମନ ମୋର ଭିଜେ 

ତୁମେ ନାହଁ ସିନା ପାଶେ ମୋର ଆଜେ

ବିଷାଦର କାରଣ ମୁଁ , ଖୋଜେ ନିଜେ ନିଜେ ।

ବିଡମ୍ବନାରେ ମୁଁ ଯେ ଆଜି ଅଧିର ହେଉଛି

ଆଶ୍ୱାସନା ତୁମ , ଭାଗ୍ଯେ ମୋ ମନ୍ଦିର ତୋଳିଛି

 କୁହ କେବେ ବିରହ ମୋ ଲାଘବ ହୋଇବ ସାଥି 

 ବିନା ତୁମ , ମନ ଯେ ଆଜି ଭାରି ଅସ୍ଥିର ହେଉଛି ।।

ତୁମେ ଯେବେ ନାହଁ ଏ ଜୀବନେ 

 ପ୍ରାଣ ଲାଗେ ଆଜି ମୋତେ ଅବାଞ୍ଛିତ ,

 ଅନୁଭବ ହୁଏ ପ୍ରେମ ଅନନ୍ତର 

ତୁମେ ସ୍ମୃତି ଯେ ଇତସ୍ତତ ବିଚ୍ଛୁରିତ 

ଶୁଭିଯାଏ ମୋତେ ପ୍ରେମସ୍ରୋତ ସ୍ବର ଖାଲି

ତୁମ ସ୍ବର ଯେ ଗଗନେ ସଞ୍ଚାରିତ ।।