ପହିଲି ସକାଳ

ସମୟର ଡାକ ଶୁଣି ପାରୁଛ କି ନାହିଁ

ଚାଲିଯିବ ସିଏ କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ପଥେ

କେବେ ତଟିନୀ ପରି ଦିଗ ବଦଳାଇ

କେବେ ଅଫେରନ୍ତା ଶବ ସାଜି

ତୁମେ ସ୍ମୃତିର ଫରୁଆରୁ ହେଉଥିବ ଖୋଜି ।

ପଥିକ ସେ ପଥପ୍ରାନ୍ତେ ବସିପାରେ ଘଡିଏ

ହେଲେ ଅଟକିବନି ବେଶୀ ସମୟ

ହେଉ ପଛେ ଧୂଧୂ ଖରା ଅବିଶ୍ରାନ୍ତ ବର୍ଷା

ଝରିପଡୁ ପଛେ କାକର ଟୋପା ଶୀତୁଆ ସକାଳେ

ଗୀତ ଗାଇ ଚାଲିଥିବ ବସନ୍ତର ଫୁଲେ ।

ସମ୍ଭାବନା ଭରପୁର ନେଇ ବିଛୁରିତ ଆଲୋକ

ଅସଂଖ୍ୟ ଆଖିରେ ଆଶା ଆକାଂକ୍ଷାର ଗନ୍ତାଘର

ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଖୋଜେ କିଏ କିଏ ମୁନ୍ଦିଏ ତୋରାଣି

ନୂତନ ଛାଉଣୀ ହୁଏ କେ କିଏ ଚିରାଫଟାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ

ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ଅମୃତ ହୁଏ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ।

ସିନ୍ଦୂରା ଫାଟିଲାଣି ହେଲାଣି ଆଲୋକିତ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗ

ସମୟର ସତର୍କଘଣ୍ଟି କାନରେ ବାଜେ ଅହରହ

ବୋମାର ଗର୍ଜନ ନା ହୁଅନା ଦାନବ

ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଏକତ୍ରିତ ଗୋଟିଏ ମୈଦାନରେ

ଆହ୍ଵାନ କରୁଛି ପହିଲି ସକାଳ ଦୂର ଦିଗବଳୟରେ ।