ପବିତ୍ର ପ୍ରେମ

ତୁମ ସହ ଯେବେ ଦେଖା ହୋଇଥିଲା

ମୋ କୁମାରୀ ଜୀବନେ ପ୍ରଥମ ବାର

ଅଲିଭା ସେ ସ୍ମୃତି, ଆପଣାର ଭାବ

ହୃଦେ ହୋଇଗଲା ଅଲିଭା ଗାର ।

ମନେ ନାହିଁ ସିନା ମାସ ଓ ତାରିଖ

ହେଲେ ମନେ ଅଛି ସେହି

ପ୍ରଥମ ଛୁଆଁ,

ସେହି ଟିକେ ଛୁଆଁ ମୋ ସରଳ ହୃଦୟେ

ଜାଳିଦେଇଥିଲା ପ୍ରେମର ନିଆଁ ।

ସମୟ ସହିତ ହାତ ମିଳାଇଲି

ଆପଣାଇ ତୁମ ପବିତ୍ର ପ୍ରେମ

ହୃଦୟେ ବଢିଲା ପ୍ରୀତି ଗଭୀରତା

ମନରେ ଉଠିଲା କେତେ ମାନ, ଅଭିମାନ ।

ସପନେ ହଜିଲି ତୁମରି ପ୍ରୀତି ରେ

ଖୋଜିଲି ତୁମର ବାହୁ ବନ୍ଧନ

ସପନରୁ ଦିନେ ଦୂରେଇ ଯାଇ ମୁଁ

ସତ କରି ଦେଲି ଆମ ସପନ

ତୁମ ହାତ ସହ ମୋ ହାତ ଛନ୍ଦିଲି

ବ୍ରାହ୍ମଣ କରିଲେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ।

ସେହି ଦିନଠାରୁ ପଛକୁ ଚାହଁନି

ତୁମ ପାଦସହ ପାଦକୁ ମିଳାଇ

ଚାଲିଛି ମୁଁ ସବୁବେଳେ

ଥକିନାହିଁ କେବେ ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧରେ

ଥକିବିନି କେତେବେଳେ ।

ଏହିପରି ସାଥୀ ଜୀବନଟା ଆମ

ନଦୀଭଳି ଗଡୁ ଥାଉ

ଯେତେ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ଆସିଲେ ଜୀବନେ

ଆମ ପବିତ୍ର ପ୍ରେମ

କେଉଁଠି ଅଟକି ନ ଯାଉ ।