ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦେଇ ହସୁଛ କେତେ

ମହକୁଛି ଫୁଟି ମଲ୍ଲୀକା କୁସୁମ

ବାସେ କେତକୀ ସୁଗନ୍ଧ 

ବହୁଅଛି ଧୀର ମଳୟ ସମୀର

ସୁଶୀତଳ ମୃଦୁ ମନ୍ଦ ।

ନବୀନ ପଲ୍ଲବେ କୋମଳ ଲତିକା

ଦିଶେ ସବୁଜ ସୁନ୍ଦର 

ଅଙ୍କୁରିତ ଚୂତ ବକୁଳ ମୁକୁଳ

ଚହଟେ ବାସ ମଧୁର ।

ମଧୁଗନ୍ଧ ଲୋଭେ ଫୁଲରୁ ଫୁଲକୁ

ଉଡିବୁଲେ ମଧୁକର

ଗୁଞ୍ଜେ ମୁଖରାବ କୁହୁକୁହୁ ସ୍ବନ

କୋକିଳର ହର୍ଷ ରୋଳ ।

ଋତୁରାଜନଙ୍କ ଶୁଭ ଆଗମନେ

ଉଚ୍ଚାଟେ କାନ୍ତା ହୃଦୟ

ଅନୁସରି ପଥ କାନ୍ତ ଅଭିସାରେ

ହୁଅଇ ମନ ଅଥୟ ।

ଅନୁରାଗ ଭରି କାନ୍ତକୁ ଉତ୍ସୁକେ 

ଜଣାଇ ବିରହ ବ୍ଯଥା

କରେ ଅଭିମାନ ମାରେ ଆଡରୁଷା

କହେ କାନ୍ତା ଶ୍ଳେଷେ କଥା ।

କହେ ସେ ବିଷାଦେ ରହିଣ ପ୍ରବାସେ

ଭୁଲିଗଲ ସବୁକିଛି

ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦେଇ ହସୁଅଛ କେତେ

ଭାଗ୍ଯ ମୋ ବାମ ଭାବୁଛି ।