ମୋ_ଶାଶୁ_କାହାଣୀ

ନୂଆ ,ନୂଆ କରି ବିବାହ କରିଛି 

    ସଭିଙ୍କୁ ପରଖି ନାହିଁ 

ଶାଶୁ କିନ୍ତୁ ମୋର ଶୁଣାଈଲେ ବାଣୀ

    କହିବି କାହାକୁ ଯାଇ ।

ରୋଷେଇ ବାସ ତ ଜଣା ନାହିଁ ବୋଲି

   ସବୁବେଳେ ଦେଲେ ଖୁଣ୍ଟା

କି ଝିଅ ତୁ ଲୋ ଆଉ କଣ ଶିଖିଛୁ  

    କହିକି ଭିଡ଼ିଲେ ଅଣ୍ଟା ।

ନିରୀହ ବୋଲି ମୁଁ ଦେଖୁଥାଏ ସିନା

    କହେ ନାହିଁ ତାଙ୍କୁ କିଛି

ସିଏ ବା କାହିଁକି ବୁଝିବେ ମୋ କଥା 

   ସବୁବେଳେ ଖାଲି ଛି, ଛି ।

ଭାବିଥିଲି ମା'ଛାଡି ମା 'ପାଇଲି ମୁଁ

   ସୁଖରେ ବିତିବ ଦିନ 

ଏଠିତ ଦେଖୁଛି ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମା 

   ସାଜୁଛି କଣ୍ଟକ ବନ ।

ଶଶୁର ଦେଖନ୍ତି ସବୁ ସେ ଶୁଣନ୍ତି

  କରନ୍ତି ସେ ମୌନ ବ୍ରତ 

ପାଟି ଫିଟାଇଲେ ହେବତ ତାଣ୍ଡବ 

  ଦାଣ୍ଡେ ଗଡିବ ଇଜତ ।

ନାରୀର ଶତୃତ ନାରୀ ସାଜୁଅଛି 

   ଭାବିଲେ ଲାଗୁଛି ଦୁଃଖ

ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆଘାତ ପାଉଛି 

  କିଏ ଦେବ ମୋତେ ସୁଖ ।

ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆସୁଛି ମାତାଲ ହୋଇ

        ମାଆ'ଆଗେ ନିତି ହୁଏ ଭଲେଇ 

 କହିବି କାହାକୁ ଶୁଣିବ କିଏ

    ଶୁଣିବା ଲୋକତ ମଣିଷ ନୁହେଁ 

ସେଥି ପାଇଁ ସଦା ନିରବ ରୁହେ.......