ଲୁହ

ସୁଖରେ ଦୁଃଖରେ ସାଥୀ ହୋଇ ତୁମେ

କେତେ ସ୍ଵାର୍ଥପର କୁହ,

ହୃଦୟରେ ମୋର

 କୋହ ଆସେ ବୋଲି

ଝରିଗଲ ତୁମେ ଲୁହ ।

ଲୁହ ଆଉ କୋହ ଦୁଇ ସାଙ୍ଗ ବୋଲି

ଜାଣିଛି ଅନେକ ଦିନୁ,

କୋହ ପରା ମୋର ଚିର ସହଚର 

ଲୁହରେ ତିନ୍ତାଏ ତନୁ ।

ବନ୍ଧ୍ୟା ଜୀବନର ସଙ୍ଗୀନୀ ତୁମେ ଗୋ

ଦରିଦ୍ର ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି,

ଅନ୍ତର ମଧ୍ୟରେ ଆବେଗ ବଢିଲେ

ନୟନ କୋଣୁ ଉତ୍ପତ୍ତି ।

ମା'ର କୋଳରୁ ସନ୍ତାନ ହଜିଲେ

ସାଜୁଛ ଗଙ୍ଗା ଯମୁନା,

ବୃଦ୍ଧା ଆଶ୍ରମକୁ ବାପା ମାଆ ଗଲେ

କେ ପାରିବ ତୁମେ ମନା ।

ଅଭିମାନୀନୀ ମୋ ସ୍ଵାର୍ଥପର ତୁମେ

ବହିବହି ଶୁଖିଯାଅ,

ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ସଫଳତା ପାଇଁ

ନିରୁତ୍ସୁକ ବହୁଥାଅ ।

ଲକ୍ଷହୀନା ତୁମେ ଅଜଣା ତଟିନୀ

କେବେ ଆସ କେବେ ଯାଅ,

ମୋ ପ୍ରିୟ ଶେଫାଳି ପଚାରିଲେ ମୋତେ

କି ଉତ୍ତର ଦେବି କୁହ ?

ମୋ ଆଖି ପାଏନା ତୁମର ଠିକଣା

ଖୋଜିଲେ ବି ଦିନରାତି,

ମନ କାଗଜରେ ଲେଖୁଛି ପତର

ଲେଖି ମୁଁ ପାରୁନି ଇତି ।

ସୁଖର ସପନ ସାତପର ମୋର

ଦୁଃଖ ତ ଅତି ଆପଣା,

ଦୁଃଖର ବୋଝକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁଣ୍ଡେଇ

ହେଇଗଲି ବାଟବଣା ।

ମନର କଥାକୁ ମନ ତ ବୁଝେନା 

କେମିତି ବୁଝିବ ତୁମେ,

ଅସରା ପଥର ପଥିକ ବୋଲି ମୁଁ

ଆଖି ଲୁହ ଓଠ ତୁମେ ।

ତୁମେ ମୋର ପାଶୁ ଯାଉ ନାହଁ ବୋଲି

ଶୁଖିଯାଉଛି ମୋ ମୁହଁ,

ସାତପର କରି ମୋ ପାଖରୁ କେବେ

ଯିବ ସତ କୁହ ଲୁହ ?

ଲୁହ ଲୁହ ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରେ ମୁଁ

ପୋଛିବାକୁ ନାହିଁ କେହି,

ଲୁହରେ ବଞ୍ଚିବି ଲୁହରେ ମରିବି

ଲୁହ ମୋ ଭଉଣୀ ଭାଇ ।