କରୋନା

କରୋନା ଦ୍ଵିତୀୟ ଲହର ମାଡ଼ିଆସେ ପ୍ରବଳ

ସାଜି ସସ୍ରବାହୁ ରାକ୍ଷସ କ୍ଷିତି କରେ କବଳ ।

ସାମାନ୍ୟ ଭୁତାଣୁ ପାଶରେ ହାରେ ବିଜ୍ଞାନ ବଳ

ଚନ୍ଦ୍ର ମଙ୍ଗଳରେ ଅଧିଷ୍ଠ ନର ଆଜି ଦୁର୍ବଳ ।

ଚାଇନାରୁ ହୋଇ ଉଦ୍ଭବ ବିଶ୍ୱ ଗଲାଣି ଚରି

ସ୍ପର୍ଶରେ ଶ୍ୱାସରେ ଏକରୁ ଆନ ଦେହେ ସଂଚରି ।

କୁଷ୍ଠ କର୍କଟରୁ ବଳିଲା ଭୟାନକ ମାରକ

ଯାହାକୁ ଧରିଲା ବରିଲା ସେତ ସାତ ନରକ ।

ଛୁଇଁଲେନି ତାକୁ ଆତ୍ମୀୟ ବନ୍ଧୁ ସଖା ସୋଦର

ପତ୍ନୀ ସୁତା ସୁତ ଭୟରେ କଲେ ନାହିଁ ଆଦର ।

ସେବିକାଙ୍କ ଠାରୁ ଡାକ୍ତର ମୋଡ଼ିଦେଲେ ବଦନ

ଜିଇଁ ଥାଉଁ ଥାଉଁ ସହିବ କିଏ ଏଡ଼େ କଦନ ।

ଜେସିପି ଉଠାଇ ଶବକୁ ନିଏ ଶ୍ମଶାନେ ବହି

ପ୍ରିୟ ପରିଜନ ନୟନୁ ଅଶ୍ରୁ ଯାଏରେ ବହି ।

କୋଟି କୋଟି ହେଲେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ମରଣ

ଇତିହାସେ ଲୋମହର୍ଷଣ ଏତ ମହା ମାରଣ ।

ରାଜ୍ୟ ରାଷ୍ଟ୍ର ଆନ୍ତଃରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସ୍ଥିତି କି ଦୟନୀୟ

ଅର୍ଥନୀତି ହେଲା ଦୁର୍ବଳତର ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ।

ମହାମାରୀ ରୂପ ଧରିଛି ଏବେ ପୁଣି କୋଭିଡି

ବଳେ ଯୁବା ପିଲା ସଭିଙ୍କୁ ନିଏ କୋଳକୁ ଭିଡ଼ି ।

ବେଳୁ ସାବଧାନ ହୋଇଲେ କଟିଯିବ ମରଣ

ପୂର୍ବର ନିୟମ ପାଳନେ ମତି ଦୃଢ଼ୀକରଣ ।

ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ପ୍ରତିଷେଧକ ନିଅ ମୋ ଦେଶବାସୀ 

ନାସାବାସ ପିନ୍ଧି ଦୂରତା ରକ୍ଷା କଲେ ସାବାସୀ ।

ହେଳା କଲେ ଭେଳା ବୁଡିବ ପ୍ରାଣ ହେବ ବିପନ୍ନ 

ସାନିଟାଇଜରେ ଶୋଧନ ସଙ୍ଗରୋଧ ସ୍ଥାପନ ।

ସଦନ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଖାଦ୍ୟକୁ ଖାଇ ରହି ସଦନେ

ଗୀତା ଭାଗବତ ପଢନ୍ତୁ ବସି ଭକ୍ତି ସ୍ୟନ୍ଦନେ ।

କରୋନା ଜୀବନ ଦର୍ଶନ ବାର୍ତ୍ତା କଲା ପ୍ରଚାର

ମାଆ ମାଟି ମାତୃଭାଷାର ଆଣି ଦେଲା ବିଚାର ।

ବିଜ୍ଞାନ ବଳରେ ଅଜ୍ଞାନ ନର ହେଲା ଗର୍ବାନ୍ଧ

ପ୍ରକୃତି ଦାନକୁ ବିସ୍ମରି କଲା ତା ସଙ୍ଗେ ବାଦ ।

ଏଣୁ ଏହି ଆଧିଭୌତିକ ତାପେ ହୋଇ ତାପିତ

କରୋନାର ଛାଟେ ସଂତ୍ରସ୍ଥ ମନ ବିଭୁଅର୍ପିତ ।

ନୀଳାଦ୍ରିବିହାରୀ ହେ ନରହରି ଜଗତନାଥ

ତୁମେ ନରଖିଲେ ମାନବେ ହୋଇଯିବେ ଅନାଥ ।

ଏଇ ମାଟି ଏଇ ପବନ ପାଣି ସରଗ ସମ

ପରବାସ କର ବର୍ଜନ ବାସ ସଦା ସୁଷମ ।

ଅର୍ଥ ପଛେ ଧାଇଁ ଜୀବନେ ଆଣନାହିଁ ଅଶାନ୍ତି

ଯେତିକି ମିଳୁଛି ଅର୍ଜନ ହୁଅ ତହିଁରେ ଶାନ୍ତି ।