କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ

ଛୋଟ ଏଇ ଆକାଶର ଆମେ ଟିକି ତାରା

ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଗଣାରେ ଚମକୁଛୁ ପରା

ବାନ୍ଧି ରଖିବାକୁ ପ୍ରେମ ବନ୍ଧନ ।

ଖେଳ କଉତୁକ ଦିବା ଅବସାଦେ 

ଅମାବାସ୍ୟା ଅନ୍ଧାରରେ ପୁନେଇଁ ଜହ୍ନ 

ଘର ପୁରି ଉଠେ ଆମ ମଉଜରେ 

ପାଣି ଠୁ ନିଷ୍ପାପ ଆମରି ମନ ।

ଭେଦଭାବ ନାହିଁ ବେଳ ଅବେଳରେ

କିଏ ଧନୀ ଅବା କିଏ ପୁରା ନିର୍ଧନ 

ବୁଝିପାରୁ ନାହିଁ ହିଂସା କପଟ

ଛନ୍ଦ କପଟ ଲାଗେ ସବୁ ସମାନ ।

ଧୋକା ଦେଇ ଦେଇ ଅଭ୍ୟାସ ଯାହାର

ଘୃଣା କରିବାଟା ନିହାତି ତାଙ୍କର 

ଆମକୁ କୁହନ୍ତି ଅତି ନଗଣ୍ୟ ।

ତାଙ୍କ ଜୀବନରୁ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପର

ଆମ ଖୁସି ଲାଗେ ତାଙ୍କୁ ଅନଳ ସଦୃଶ 

ଆମକୁ କହନ୍ତି ହୃଦୟ ହୀନ

ଆମେ ପରା ସନ୍ତାନ, ଆମେ କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ ।