କାଶତଣ୍ତୀ

ଧବଳ ଚାମରେ     କ‍ାଶତଣ୍ତି ଫୁଲ

    ବିଂଚଇ ଧରଣୀ ପେନୁ,

ସବୁଜ ଶେଯରେ  ଶାଗୁଆ ଶାଢୀରେ

    ଧରା ସାଜେ କ‍ାମଧେନୁ ॥

ସରଗ ର‍ାଇଜୁ    ମର୍ତ୍ତ୍ୟପୁରେ ସତେ

     ଶ୍ୱେତପାଟେ ଅପସରା,

 ଶିଶିର ବିନ୍ଦୁରେ     ଭିଜ‍ାଇ ତନୁକୁ  

    ବାଢଇ ସୈାନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ତୋରା ॥   

ଆଦ୍ୟ ଶରତରେ   ସୁନୀଳ ଅମ୍ବରେ

    ଯେସନେ ଭାସେ ବୋଇତ,

କାଶତଣ୍ତୀ ରାଣୀ    ସାଜିଛି ରମଣୀ

     ସମୀରେ କରଇ ନୃତ୍ୟ ॥

ଧବଳ ବେଶରେ     ଉପମା ବାଢିଛି

     ଲାଜେ ମରେ ରୂପାଜହ୍ନ,

ଦିବସ ରଜନୀ     ଉଦିଆ ଶୋଭୁଛି

     ସତେ ପ‍ାରିଜ‍ାତ ବନ ॥

ଧବଳ ମୂରତି      ସାଜିଛି ଧରତୀ

     ଖେଳୁଛି ସେ ରଜ ଦୋଳି,

ସମୀର ସମରେ  ଦୋହଲି ଦୋଳିରେ

     କରୁଛି ମରତେ କେଳି ॥

ଠାବେଠାବେ ଯେହ୍ନେ  ବରଫ ପାହାଡ

      ପ୍ରକୃତିକୁ କରି ବଶ,

ଶୋଭା ବିହାୟାସେ  ୠତୁ ପରକାଶେ

      ସଜାଇଛି ନାଗଫାଶ ॥

ଶ୍ୱେତ ପରିଧାନେ    ବସୁନ୍ଧରା ହସେ

      ଶକ୍ତିଂକ ସ୍ୱାଗତ ନେଇ,

କାଶତଣ୍ତି ଫୁଲେ     ସଜାଇ ଅଗଣା

      ବସିଛି ଚାତକ ହୋଇ ॥