ଝୁରିବାକୁ ମୋତେ ଦେବୁନି

ଶୂନ୍ୟ, ଶୂନ୍ୟ ମହାଶୂନ୍ୟ ଏଇ ବିସ୍ତୃତ 

ମହାକାଶରେ, ସଂସାର ବନ୍ଧନ,

ମାୟା ମୋହ ବିଶ୍ୱାସ ଅବିଶ୍ୱାସ ହୃଦୟରେ 

ଅଛି, ଏହା ଚେତନାଶକ୍ତି ଜାଣ |୧|

ଗଛରୁ ଝଡ଼ିଥିବା ଫୁଲ ଯେତେ ଚେଷ୍ଟାକଲେ 

ଆଉ କ'ଣ ସତେଜ ଦିଶିବ

ସେଦିନର ଅବସ୍ଥା ଆଜି ନରହିବ, ଏହା ଏକ 

ଗୂଢ ତତ୍ତ୍ୱ, ତାକୁ ମନେ ହେଜିବ |୨|

ମନ ଦାଣ୍ଡେ ଅନୁରାଗପଣ ରହେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ସ୍ନେହ, 

ମମତାର ନୈବେଦ୍ୟ ବାଢିଣ

ଅନୁରାଗପଣକୁ ଅବହେଳା ଅବା ଢିଲା କଲେ 

ସନ୍ତପ୍ତରେ ଉବୁଟୁବୁ ହୁଏ ଜୀବନ |୩|

ତମେ ମୋ ଜୀବନକୁ ଆସିଥିଲ କେତେ 

ଯେ ଲମ୍ବା ଅପେକ୍ଷାର ପରେ

ଆମେ ଦୁହେଁ ଏକାଠି ହୋଇଲେ ତ ଏହି 

ଆମର ଜୀବନ ଯାତ୍ରାରେ |୪|

ସେ ଦିନ ଆଉ ଆଜି ଭିତରେ, ସମ୍ପର୍କରେ 

ଫରକ ଆକାଶ ପାତାଳ 

ଆଜି ତୁମେ ପରା ନାଉରୀ ହୋଇଛ, ନ

ଦେଖିଲେ ଲାଗେ ଡହଳ ବିକଳ |୫|

ଦେଖା ଦେଇଥିଲା ତୃଷ୍ଣା ମୋର ଅସରନ୍ତି 

ତୁମକୁ ଛାଡି ପାରିଲିନି

ରହିଲ ଏଇ ସଂସାରରୂପୀ ଅଭିନୟରେ 

ହୋଇ ମୋର ହୃଦୟମଣି |୬|

ତୋର ମୋର କେତେ ସୁଖ ଦୁଃଖର ଭାବ, 

କେବେ କାଟି ଦେବୁନି

ଘଟ ଛାଡ଼ିଲା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବୁ ସଂଗରେ, 

ଦୁଃଖେ ଝୁରିବାକୁ ମୋତେ ଦେବୁନି |୭|