ଦୟିନୀ

ମାଗି ତ ନଥିଲି ଏମିତି ଜୀବନ

କାହିଁକି ମାରୁଛ ଏତେ କଷଣେ

ଝଡ ତଳେ ମୁଁ ଯେ ପୋତି ହୋଇ ଭାବେ

ଗଡ଼ ଜିଣିବାକୁ ରହିଛି ମନେ l

ମନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛେ

ଆଖି ଲୁହ ମାରି ହସ ଉପରେ

ପାଦତଳ ମାଟି ଫପସା ହେଉଛି

ଖସିଖସି ଯାଏଁ ବେଳ ସାଥିରେ l

ହତାଶେ ଉଦାସ ସତେ କର୍ମ ଫାଶ

ମୁକୁଳିବା ଚେଷ୍ଟା ହୁଏ ବିକଳ

ପାଦୁ କଣ୍ଟା କାଢି କଠିନେ ଚାଲଇ

ଦୁଇକଡେ ଦେଖେ ହାଡ କଙ୍କାଳ l

ନାରୀ ଆର୍ତ୍ତନାଦ ବାଳୁତ ଦରଦ

ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ କଷଣ କର୍ଣ୍ଣେ ଭେଦୁଛି

ପ୍ରାର୍ଥନାର ଢେଉ ଢାଉ ଢାଉ ହୋଇ

ତୋ ଦ୍ୱାର ପାହାଚେ ମଥା ପିଟୁଛି l

କାହିଁକି ଦେଖୁଛି ଆଖି ମୋର ଏହା

ମନ ଲୋଟିଯାଏ ସଦା ତୋ ପାଦେ

ଶୁଣ ମୋ ଦୟିନୀ.. ଦୟା କର ବେନି

କର ଯୋଡି ମାଗେ ଶୁଣ ନୀରବେ

 ଥରୁଟିଏ ମୋ ଗୁହାରୀ ଘେନିବେ ll