ଦିବ୍ୟଧାରା

ଦୁନିଆ ଟା ହେଲେ ଅନ୍ଧାର କୁହୁଡି

   ପିତାମାତା ଦିବ୍ୟଧାରା

ତାଙ୍କ ପରଶରେ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ଆମେ

   ହସୁଛୁ ଦୁନିଆ ସାରା ।

ବିଶାଳ ସଂସାରେ ପାଇଛୁ ଜୀବନ

    କୋଳରେ ମମତା ଭରା

ସେନେହ ଆଦରେ ଲାଳନ ପାଳନ

     ବାଣୀ ଅମୃତର ଧାରା ।

କୋଟି ସୂଯ୍ୟସମ ହୃଦୟ ତାଙ୍କର

    ଢାଳନ୍ତି ଆଶିଷ ଧାରା

ଯତନେ ନିଗାଡି ଲହୁ, ଲୁହ କେତେ

    ଗଢନ୍ତି ନୟନ ତାରା ।

ଆଖିରେ ପଲକ ପଡେନାହିଁ କେବେ

    ଖଟନ୍ତି ଜୀବନ ସାରା

ମାନ ସନମାନ ଫିକା ପଡିଯାଏ

    ହୃଦ ହୁଏ ଆତ୍ମହରା ।

ଦରଦୀ ପ୍ରାଣରେ ଭରିଦିଅ ମଧୁ

    କୁସୁମିତ ହେଉ ଧରା

ସକଳ କାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ ନିଶ୍ଚେ

    ହସୁଥିବ କଳାହୀରା ।