ଦି ଟୋପା ଲୁହ

ଛାତିର ଅତଳ ଗର୍ଭରୁ 

ଶାମୁକା ପରି ଦୁଇ ଆଖିରୁ

ଝରିଆସେ ଚିକ୍ ମିକ୍ ମୁକ୍ତା

କୋହର ଉତ୍ତାଳ ଜୁଆର 

ମାଡିଯାଏ ଗାଲ ଓଠ ଦେଇ

ଓଦାକରେ ତଳେ ଥିବା ମାଟିତକ

ଲୁହର ଗଭୀରତା କଣ ମାପିହୁଏ

 ସେ ତ୍ ଉଭା ଯେତେ ପୋତା ସେତେ

ଝରଣା ପରି ଅଚାନକ ଫିଟିପଡେ

ହୃଦୟର ପାହାଡକୁ ଫଟାଇ

ମିଶିଯାଏ କେଉଁ ଅନନ୍ତ ସାଗରେ

ହାଲୁକା ହୋଇଯାଏ ଦେହ ଆଉ ମନ

ଲୁହ ଭାଙ୍ଗି ପାରେ 

ରାଗ ଅଭିମାନ ଗର୍ବ ଅହଂକାର 

ଅନୁତାପର ଜ୍ଵଳନ୍ତ ନିଆଁରେ 

ଦି ଟୋପା ଲୁହ 

 ପୋଡିଦିଏ ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର

କଡ ଲେଉଟା ଦିଏ ଇତିହାସର

ଲୁହକୁ ପିଇ ଜିଇଁ ହୁଏ କିଛିଦିନ

ଲୁହରେ ବି ଜଳେ ଦୀପାଳୀ

ଲୁହରେ ବି ଭରିଥାଏ ଅନେକ ଖୁସି 

ଲୁହ ପଛେପଛେ ହସ ଆସୁଥାଏ

 ଛାଇ ଆଲୁଅର ଲୁଚକାଳି ପରି

ତରଳାଇଦିଏ ହୃଦୟ ପାଷାଣର