ଧରମ ମାସ କାର୍ତ୍ତିକ

ବାରମାସ ମଧ୍ୟେ ଚାରିମାସ ଶ୍ରେଷ୍ଠ

ତା ମଧ୍ୟେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ

ଧରମର ମାସ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ପରା

ବୁହାଏ ଧରମ ସ୍ରୋତ ।

ଆକାଶ ନିର୍ମଳ ମନ ନିରିମଳ

ଗାଁ ଦାଣ୍ଡ ନିରିମଳ

ଓଡିଶାର ପରମ୍ପରା ମଧ୍ୟେ

ଏ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ଗଣା ।

ସାତ୍ତ୍ଵିକ କାର୍ତ୍ତିକ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଦିନ

ଦିଏ ପୁଣ୍ୟର ବାରତା

ସାତ୍ତ୍ଵିକ ଜୀବନ ଜୀଇଁବାର କଳା

ବତାଏ ଏ ମାସ ପରା ।

କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଉପାସନା ବିଧି

ବ୍ରହ୍ମଦେବ ବୁଝାଇଲେ

ଦେବର୍ଷି ନାରଦ ସେ ବାଣୀକୁ ଆଣି

ମର୍ତ୍ତେ ପ୍ରଚାର କରିଲେ ।

ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ତୁଳସୀ ଉତ୍ପତ୍ତିର କଥା

ଏହି ମାସ କହିଥାଏ

ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାହାନର ଉପଜୀବ୍ୟତାକୁ

ଏହି ମାସ ଯେ ଶିଖାଏ ।

କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ଯେ ଧରମ ମାସ ହେ

ଘରେ ଘରେ ପୂଜା ହୁଏ 

ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାନ କରି ତୁଳସୀ ମୂଳରେ

ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ ବଢ଼ା ହୁଏ ।

ଚିତା ମୁରୁଜରେ ତୁଳସୀ ମୂଳରେ

ଇଶ୍ଵର ଚେତନା ଜାଗେ

ସାତ୍ତ୍ଵିକ ଆହାର ସାତ୍ତ୍ଵିକ ଭାବର

ଶୁଭ ଶଙ୍ଖ ବାଜି ଉଠେ ।

ସାତ୍ତ୍ଵିକ ଆହାର ହବିଷାନ୍ନ ଆହା

କି ସୁନ୍ଦର ତା ମହକ

ଖାଇ ଦେଲେ ମନ ପୁରି ଉଠୁ ଥାଏ

ଦେହ ମନ ପୁଲକିତ ।

ସାତ୍ତ୍ଵିକ ଭାବରେ ଧରଣୀ ମଣ୍ଡିତ

ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରେ ଲାଗେ ଭିଡ଼

ଜୀବ ପରମାତ୍ମା ସଙ୍ଗେ ମିଶିବାକୁ

ସତେ ଅବା ଆଗଭର ।

ଏହି ମାସେ ହୁଏ ଗର୍ଭଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି

ଖାଦ୍ୟ ଶସ୍ୟ ଆବାହନୀ

କାର୍ତ୍ତିକେୟ ପୂଜା ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ

ହୁଏ ଶୁଭ ଦୀପାବଳୀ ।

କାଳୀପୂଜା ପୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମୀପୂଜା ହୁଏ

ବଡ଼ ବଡ଼ୁଆଙ୍କ ଡାକ

ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିଏ ନର

ଶୁଦ୍ଧ ପୁତ ମନ ତାର ।

ସାରା ମାସେ ପ୍ରଭୁ ରାଇ ଦାମୋଦର

ବେଶ ପରା ହୋଇ ଥାନ୍ତି

ପ୍ରେମର ସନ୍ଦେଶ ଦୁନିଆକୁ ଦେଇ

ସର୍ବ ମନ ତୋଷୁ ଥାନ୍ତି ।

ପଞ୍ଚକ ପାଞ୍ଚୋଟି ଦିନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର

ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରର ବେଶ

ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଠିଆକିଆ ବେଶ

ଦ୍ଵାଦଶୀରେ ଯେ ବାମନ ।

ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନ ଆଡିକିଆ ବେଶ 

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଡାଳିକିଆ

ପୂର୍ଣ୍ଣମୀରେ ପୁଣି ରାଜ ରାଜେଶ୍ଵରୀ

ଅପୂର୍ବ ସେ ମନଲୋଭା ।

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ବଡ଼ ଓଷା ପୁଣି

ଓଡ଼ିଆ ମାଟିରେ ହୁଏ

ଶିବ ଶଙ୍କରଙ୍କ ମହିମାର କଥା

ମନରେ ଗୁଞ୍ଜରୁ ଥାଏ ।

ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାନ ଆଉ ଦେବ ଦର୍ଶନରେ

ଦେହ ମନ ସଞ୍ଜିବୀତ

ସାତ୍ତ୍ଵିକ ଆହାରେ ମନ ନିମଜ୍ଜିତ

ସୁପ୍ତ ପ୍ରାଣ ଯେ ଜାଗ୍ରତ ।

କାର୍ତ୍ତିକ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଘରେ ଘରେ ଶୁଭେ

ମନ ହୋଇ ଯାଏ ବାନ୍ଧି

ଏ ଧରା ଧାମ ରେ ଧର୍ମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର

କଥା କହି ଥାଏ ହସି । 

ଜଳନ୍ଧର କଷ୍ଟୁ ଉଦ୍ଧାରିବା ପାଇଁ

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ତ୍ୟାଗ କଥା

ଯୁଗ ଯୁଗ ପାଇଁ ବୃନ୍ଦା ହୋଇଗଲେ

ତୁଳସୀ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ।

କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ଯେ ଧରମ ମାସ ହେ

ସୁଧି ଜନ ମନେ ରଖ

ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଦିନ ଓଁ କାର ଧ୍ଵନୀରେ

ହେଇଥାଏ ପ୍ରକମ୍ପିତ ।