ଦାୟାଦ

     

     

     ଚାଲ କିଛି କିଛି ସାଇତି ଦେବା 

     ଆମ ପଛେ ପଛେ ଆସୁଥିବା 

     ଦିନ, ମାସ, ବର୍ଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ

     ଆଉ ସେଥିରେ ଥିବା 

     ଭୋକିଲା, ଶୋଷିଲା, ନିଃଶ୍ୱତା- 

     ମାନଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ପରି 

     ନ ହେବ ଯେମିତି 

     ଧ୍ୱଂତ, ଧୂସରିତ ।   

     

     ତା ହେଲେ ଆସ 

     ହାତ ମିଶାଇ ହାତେ 

     କିଛି ଛାଡି ଦେଇ ଯିବା 

     ଚେନାଏ ଆକାଶ,

     ମୁଠାଏ ମାଟି 

     ସୁରାଏ ପଣତ କାନି 

     ତାରି ଭିତରେ 

     ଅଳ୍ପ ଫୁଲର ମଧୁର ମହକ 

     କେରାଏ କଅଁଳିଆ ଦୁବ ଘାସ

     ଟୋପାଏ ଶିଶିରର ଥରା ବିନ୍ଦୁ ।

     

     ଆଉ

     ଝରି ଯାଉଥିବା କିରଣରୁ 

     କେରାଏ କିରଣ

     ବକଟେ ଜହ୍ନରାତି 

     ଶାମୁକାଏ ସ୍ନେହ

     ମୁଠାଏ ହସ

     ଜୀବନରେ ଯାହା ଆନନ୍ଦ ।