ଛଦ୍ମମୁଖା

କେତେ ପ୍ରେମ କାହାଣୀର ସୂତ୍ରଧର

ଅଳପ ସଳପ ଗଳ୍ପର ନାୟକ

ଛୋଟ ଜୀବନ ଦୁଇ ଚାରି ଦିନର

ବସା ବାନ୍ଧିଥାଏ ଅସରନ୍ତି ମହକ ।

କେତେ କଳି କଜିଆର ମୂଖ୍ୟ କାରକ

ମିଛ ସତ ଯୋଡି ଖଚୁଆ ପେଞ୍ଚୁଆ

ଧୂଆଁବାଣ ମାରି ସମସ୍ୟା ଆବିଷ୍କାରକ

ଦୁଇ ପକ୍ଷ ମୁଣ୍ଡ କାଟ ପାଇଁ ଆଗୁଆ ।

କେତେ ହୃଦୟକୁ ହାଣି ବାଙ୍କ ଚାହାଣୀ

 ମିଛ ଅଭିନୟେ ପ୍ରେମ ସପନ

ସମୟ ସୁବିଧା ଦେଖି ନୂଆ ଠିକଣା ପରଖି

ଭାଙ୍ଗି ଦେଲ କେତେ କୋମଳ ମନ ।

କେତେ ଆସନ୍ତି କେତେ ଯାଆନ୍ତି ଯାତ୍ରା ପଥେ

ରେଖାଚିତ୍ର ପରି କ୍ଷଣିକ ଘଡିକ

କେହି ମିଳନ୍ତି ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର ଡେଇଁ କକ୍ଷପଥେ

ଆତ୍ମାରେ ବସନ୍ତି ସର୍ବକାଳିକ ।

 ମନର ମିଳନ ବୁଣେ ହରରଙ୍ଗୀ ସାମିଆନା

ଛୁଏଁ ବାହୁକାୟାର ମାୟା ଅଞ୍ଜନ

ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ବିଧୌତ ରଜନୀ କୋଳରେ ଅନା

ଛାତ ଉପରେ କେତେ ଗଡ଼ାପଡ଼ା ଫୁଲବନ ।

ବାୟାଣୀ ଚାହାଣୀ ଆଙ୍କେ ଅନୁପମ କାହାଣୀ

ଉଡେଇ ନିଏ ଆଖିର ନିଦ

ସବୁ ପ୍ରେମର ଗୋଟେ ଅଛି ମିଠା କାହାଣୀ

 ବାୟା-ବାୟାଣୀ କାନ୍ଦ-କୁଦ ।

ପ୍ରେମ ପ୍ରତାରଣା ସ୍ନେହ ଏଠି ବାଟବଣା

ଦେହ ଭୋକ ପାଇଁ ମରୁଛି ନିତି

ବିଭୁ ପ୍ରେମ ପାଇଁ ସମୟ ହିଁ କଟକଣା

କକ୍ଷଚ୍ଯୁତ ହୋଇ ଝୁଣ୍ଟୁଛି ପ୍ରତି ।

ସମୟର ମୂଲ୍ୟ ଜାଣୁନି ଅମୂଲ୍ୟ

ଅକାରଣେ କଳି କରେ ଭିଆଣ

ନୀତି ଆଦର୍ଶର ଛଦ୍ମମୁଖା ତୁଲ୍ୟ

 ପ୍ରେମ ବେପାରେ ଚମଡ଼ା ଭକ୍ଷଣ ।