ବସନ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣନା

ବହି ଆସେ ଧୀରେ ଗନ୍ଦବହ ଚାରୁ

କୁସୁମ ସୁରଭୀ ଭାର

ବହି ସୁଲୁ ସୁଲୁ ଗୀତି ତାଳେ ତାଳେ

ବିଦାୟ ଦେଇ ଶୀତର ॥

ବିରାଜିବେ ଏବେ ଋତୁ ରାଜ ସଜ

ହେଲାଣି ନବ ବେଶରେ

ବିଶୋଭାଇ ଋଚି ଆହାକି ସୁରୁଚି

କମ ‐ଚିତ୍ର ରାଜି ଧରେ ॥

ବନେ ଉପ ବନେ କୋମଳ ପଲ୍ଲବେ

ସାଜି ତରୁଲତା ଚୟ

ବୋଳି ହୋଇ ମଧୁ ବିତରନ୍ତି ସବୁ

ଚାରୁ ମଧୁର ମଳୟ ॥

ବହି ଗନ୍ଧବହ ବାସ ମହମହ

ଚହଟାଇ ଦଶଦିଶ

ବିଚରି ସଂଚାରେ ବାରତା ପ୍ରସାରେ

ବୀଣାଜିଣା ସୁସନ୍ଦେସ ॥

ବର୍ଣ୍ଣିଳ ସୁଷମେ ବେଶ ବିଭୂଷଣେ

ବସୁନ୍ଧରୀ ରମ୍ଯତର

ବିଳାସ ବିଲୋଳ ବସୁଧାର କୋଳ

ବେଳା ଏହି ଆନନ୍ଦର ॥

ବନ ପରବତ କାନନ ସରିତ

ବସନ୍ତ ରାଜତ୍ବେ ରମ୍ଯ

ବିଚିତ୍ର ପ୍ରକୁତି ବିରାଜି ସଂପ୍ରତି

ବର୍ଣ୍ଣାଢ୍ଯ ସୁ‐ମନୋରମ ॥

ବେଶ କାନ୍ତି ବିଭା ବିଭାସେ କି! ଶୋଭା

ବିକିରଣେ ଅବିରତ

ବର୍ଣ୍ଣୋତ୍ସବ ମୟ ପ୍ରକୁତି ଲାବଣ୍ଯ

ବିସ୍ତାର ରତ ସତତ ॥

ବକୂଳ ଓ ଚୂତ ବୃକ୍ଷ ଶାଖେ ଋତ

ବିରଚେ ଏବେ କୋକିଳ

ବସନ୍ତ ଆଗମ ବାର୍ତ୍ତା ସଂଚରଣ

ବସନ୍ତ ପକ୍ଷୀ ଚହଳ ॥

ବିରଚି ସୁଋଚି ସଂଗୀତ ରେ ଚିତ୍ତ

ବିହରନ୍ତି ଚକ୍ରବାକ

ବଣୀ, ଶୁଆ , ଶାରୀ ମୟୂର ମୟୂରୀ

ବକ, ଚଟିଆ ଓ କାକ ॥

ବୁଲି ନିତି ଏବେ ଆନନ୍ଦେ ସରବେ

ସ‐ରବେ କୂଜନେ ରତ

ବିଲ ବନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପୁଷ୍ପ ପର୍ଣ୍ଣ

ପ୍ରସୂନ ସୁରଭି ନିତ୍ଯ ॥

ବେଶ ବାସ ଭୂଷା ବର୍ଣ୍ଣ ଲାସ୍ଯ ଭାଷା

ବିରାଜେ ଲଳିତ ଛବି

ବସନ୍ତେ ବାସନ୍ତି ସୁଷମା ସୁ‐ଶାନ୍ତି

ବର୍ଣ୍ଣିବା ଆରମ୍ଭେ କବି ॥

ବର୍ଣ୍ଣାଢ୍ଯ ପାଟବେ ବିଶୋଭାଇ ଭାବେ

ଆଙ୍କେ ଶୋଭା ଚିତ୍ରକର

ବିବର୍ଦ୍ଧିତ କରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ

ବିଭା ମାତ୍ର ବସନ୍ତର ॥