ଭଳି ଯାଅନି, ମଧୁର ବଚନେ

ଆମରି ପାଇଁ ବାପୁ, ଜବାହର, ନେତାଜୀ

ତିଳ ତିଳ କରି ଦେଲେ ପ୍ରାଣ 

ପରାଧୀନତାର ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୁର କଲେ କେତେ

ସଂଗ୍ରାମୀ ଦେଇ ବଳିଦାନ  ।

ମାତୃଭୂମି ମୋର ଆଜି ହସୁଛି ନାଚୁଛି ଦେଶର 

ସ୍ବତନ୍ତ୍ରତା ପାଇ 

ନିଅ ଶପଥ, ସମସ୍ତ ସଂଗ୍ରାମୀଙ୍କ ବଳି ଦାନ ଆମେ

କେବେ ପାସୋରିବା ନାହିଁ ।

ଅର୍ଦ୍ଧଶତକ ବୟସ ପାରି ହୋଇ ଯାଇଛି, ଆଉ 

କୋଡ଼ିଏ କି ପଚିଶ ବର୍ଷର

ଦଦରା ଅଣ୍ଟାରେ ଅଦରକାରୀ ପଦାର୍ଥ ହୋଇ

ସାରିଲୁଣି, ଆମ କଥାକୁ ବେଖାତିର୍ ନକର ।

ଆଜିର ଶାସକ ପୁଂଜିପତିର ଭବିଷ୍ୟତ ଦୀପରେ

ସବୁତକ ଘୃତ ଭର୍ତ୍ତି କରି ଦେଇ

ଲାଗି ପଡିଛି, ଆମ ଜନସାଧାରଣଂକର ଭବିଷ୍ୟତ

ଅମା ଅନ୍ଧକାରେ ଦେବ ଛାଇ ।

ଦେଖ, ଦକ୍ଷିଣା ପବନ ଏବେ ଚାଷୀର ଅସନ୍ତୋଷ

ଝଡ଼ର ରୂପ ଧାରଣ କଲାଣି

ଏ ତ ଜନଗଣଂକର ବିଦ୍ରୋହ, ଅନନ୍ତ ଦୂରରୁ ଦଳିତ

ନିଷ୍ପେଷିତର ଚିତ୍କାର ଶୁଭିଲାଣି ।

ସେଥିପାଇଁ କହୁଛି, ହେ ଭବିଷ୍ୟତର ଦାୟାଦ ଯେତେ

ନିଜ ପାଇଁ ବଞ୍ଚିବା ଶିଖ

ଫଟା କପାଳ ନକହି ଶୋଇପଡ ନାହିଁ, ଟିକେ ସ୍ୱାର୍ଥପର 

ହୁଅ, ବଞ୍ଚିବାର ବାଟ ଦେଖ ।

ପୁଂଜିପତି ଧନୀ, ମହାଜନ, ରାଜା ଜମିଦାର, ମନେ 

ମନେ ତ୍ୟାଗମାଳି ଧରି ହୋଇଛନ୍ତି ବାହାର, 

ଗେରୁଆ ବସନ, ମଧୁର ବଚନ ତୁମେ ଶୁଣି ଭଳିଲେ, 

ଲୋପ ହେବ ଜଳ, ଜମି ରେ ତୁମ ଅଧିକାର ।