ଭିଜିବି କାହିଁକି ତୋ ପ୍ରେମରେ

ଦେଖ କଳାମେଘ ଗୁଣ୍ଠୁଣି ହାତୀ ମୋ

ଆସୁଅଛି ହଲିଝୁଲି

ଆଗକୁ ପଛକୁ ଦୋହଲେ ଟାହିଆ

ପଡୁଅଛି ଫୁଲ ଝରି

ପାଟ ଦଉଡିକୁ ଭିଡି

କରନ୍ତି ସେବକେ ଭିଡା ଓ ଓଟରା

ହସୁଛି ସେ ଖିଲିଖିଲି ।

ଭକତ ଗହଳୀ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡେ ଭାରି

ସଜ ହୋଇଅଛି ରଥ

ବାଜୁଛି ବାଇଦ ଘଣ୍ଟ ଓ କାହାଳୀ

ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି ଭକ୍ତ

ଘଡି ଘଡି ରହି ରହି

ପହଣ୍ଡି ପକାଇ ଚଳେ କଳାମେଘ 

ନିର୍ନିମେଷ ଥାଏ ଚାହିଁ ।

ବଳୁଅଛି ମନ ଟାଣିବି ଦଉଡି

ଭିଜିଯିବି ଭକ୍ତି ପ୍ରେମେ

ତୁଣ୍ଡେ ଧରି ନାମ ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ

ଧୂଳିକୁ ବୋଳିବି ମୁଣ୍ଡେ

ସାର୍ଥକ ହୋଇବ ପ୍ରାଣ

ବରଷିବେ କୃପା ସେ ନୀଳ ଜୀମୂତ

ବାମନ ମଧୁସୂଦନ ।

ଅନାଥର ନାଥ ପତିତ ପାବନ

ଅଗତିର ଗତି ମୁକ୍ତି

କଳାମେଘ ପ୍ରେମେ ଅମୃତ ଜୀବନ

ବିତେ ସୁଖେ ଦିନରାତି

ଶରଣ ଶ୍ରୀ ପାଦପଦ୍ମେ

ମୁଁ କାର କାହିଁକି ଦେହ ଗୋଟାପଣେ

ଭିଜିଯାଉ ତାର ପ୍ରେମେ ।