ଭିଜା ମାଟିର ବାସ୍ନା

ନିଦାଘର ଶେଷେ ବରଷା ପ୍ରବେଶେ

ହସି ଉଠେ ବସୁମତୀ

ମୌସୁମୀ ପର୍ଶ ରେ ପହିଲି ବର୍ଷାରେ

ପୁଲକ ରଜ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ।

ଉଠେ ଅସୁମାରୀ ,ଲଘୁଚାପ କରି

ଥାଏ ବରଷା ମହୀରେ

ଆହାକି ସନ୍ତୋଷ ବିପୁଳ ଉଲ୍ଲାସ

ପୁଲକିତ କୌତୁହଳେ ।

ଧୀରେ ଧୀରେ କ୍ରମେ ରୁକ୍ଷ ଶୁଷ୍କ ଉର୍ବୀ 

ଅଙ୍ଗେ ଭରେ କୋମଳତା

ମନ୍ଦ ମନ୍ଦ ବୃଷ୍ଟି କ୍ରମେ ଚାଲେ ବଢ଼ି

ଜାଗେ କେତେ ସରସତା ।

ମନ୍ଦ ମନ୍ଦ ବହେ ଶୀତଳ ପବନ

ପ୍ରବାହିତ  ମଉସୁମୀ

ନବ ରୋମାଞ୍ଚ ରେ ସତେଜ ତା ଭରେ

ମାଟି ଦିଏ ମହକାଇ ।

ବରଷା ପରଶ ହେତୁ ଅବନୀ ରେ

ଶୁଷ୍କ ରୁକ୍ଷ ମୃତ୍ତିକାରେ

ଆହକି ରୁଚିର  ସୁମଧୁର ତର

ସୁସ୍ନିଗ୍ଧ ଗନ୍ଧ ସଂଚାରେ ।

ଭିଜା ମାଟି ବାସ୍ନା କରଇ ଉନ୍ମନା

ପ୍ରାଣୀ ଉଦ୍ଭିଦ ସକଳେ

ଚାଷୀ ଭାଇ ଖୁସି  ହୋଇ ଜମି ଚଷି

ଆରମ୍ଭେ ଯାଇ କ୍ଷେତରେ ।

ଭିଜା ମାଟି ବାସ୍ନା ବାରିଣ  ଉନ୍ମନା

ହୋଇ ବନେ ଶିଖି କୁଳ

ଆରମ୍ଭନ୍ତି ନୃତ୍ୟ  ବିସ୍ତାରିଣ ପୁଚ୍ଛ

ଦୋଳାଇ ମଞ୍ଜୁଳ ଚୂଳ । 

ଶୁଷ୍କ ରୁକ୍ଷ ଟାଣ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଶୋଭନ

କୋମଳ ଶ୍ୟାମଳ ଘାସ

ଶୁଷ୍କ ତରୁ ଅଙ୍ଗେ ରାଜଇ ସୁରଙ୍ଗେ 

ନବ ପଲ୍ଲବ ପ୍ରକାଶ ।