" ଭିଜା ଭିଜା ବର୍ଷା ଦିନ "

ବରଷା ବର୍ଷୁଛି ଛମ ଛମ ଶବ୍ଦରେ

ଭିଜା ମାଟିର ଯେ ଅପୂର୍ବ ବାସ୍ନା

ଆକାଶେ ବତାସେ ପତରେ ପତରେ

ସିଞ୍ଚି ଦେଉଛି ସେ ଅମୃତ ବନ୍ୟା ।

ଭିଜା ମାଟିରେ ଯେ ଭିଜା ଘାସ ଦିଶେ

ନରମ ସବୁଜ ଟେ ଭଳି

କୀଟ ପତଙ୍ଗ ଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ

ଖୁସୀରେ ଉଡନ୍ତି ହୋଇ କି ମେଳି ।

ଭିଜା ବରଷାରେ କୃଷକ ଭିଜୁଛି

ଆନନ୍ଦ ଲହରୀ ପବନେ ଖେଳେ

ସବୁଜ ସପନେ ବିଭୋର କୃଷକ

ଭିଜା ବରଷାରେ ସଉଧ ତୋଳେ ।

ଭିଜା ବରଷା ରେ ଧରିତ୍ରୀ ସନ୍ତୋଷ

ତୃପ୍ତିର ନିଃଶ୍ୱାସ ପବନେ ଭରେ

ଭିଜା ବରଷାରେ ସବୁଜ ଶାଢୀରେ

ସଭିଙ୍କର ମନ ହରଣ କରେ ।

ଭିଜା ଭିଜା ବର୍ଷା ଜୀବନ ସଂଚାରେ

ମେଘ ଦେଖି ନୃତ୍ୟ କରେ ମୟୂର

ମାତୃତ୍ଵ ଆନନ୍ଦେ ମୟୂରୀ ବିଭୋର

ସାରୁ ବୁଦା ମୂଳେ ବେଙ୍ଗର ଡାକ ।

ଗଛ ଡାଳେ ପକ୍ଷୀ ବର୍ଷାରେ ତିନ୍ତୁଛି

ଶୁଷ୍କ ପୁଷ୍କରିଣୀ ଜଳେ ଭରୁଛି

ଭିଜା ବରଷାରେ ଶିଶୁଙ୍କର ମେଳି

କାଗଜ ଡଙ୍ଗାର ଭିଡ଼ ଜମିଛି ।

ଭିଜା ବର୍ଷା ଦିନ ସମୃଦ୍ଧି ଶାଳୀ ଯେ

ସପନ ବୁଣଇ ସବୁରି ମନେ

ବିରହ ବିଧୁରେ ବେଦନା ଭରଇ

ନିଃସଙ୍ଗତା ପରା ବାହୁନି କାନ୍ଦେ ।

ଭିଜା ଭିଜା ବର୍ଷା ଦିନଟି ସୁନ୍ଦର

ମାଦକତା ସ୍ରୋତ ବୁହାଇ ଦିଏ

ଜଡରୁ ଜଗତ ସଭିଏଁ ବିଭୋର

ସଭିଙ୍କ ମଙ୍ଗଳେ ଆସି ଯେ ଥାଏ ।