ଭାବରେ ବାଇଆ ମୋ ଚକା ଅଖିଆ
ଭାବରେ ବାଇଆ ମୋ ଚକା ଅଖିଆ
![](https://cdn.storymirror.com/static/1pximage.jpeg)
![](https://cdn.storymirror.com/static/1pximage.jpeg)
ନୀଳ ସିନ୍ଧୁ ତୀରେ ଭକ୍ତ ହୃଦମଣୀ
ବସିଛି ମଉନ ହୋଇ,
ଲୀଳା ଲଗାଇଛି ସାରା ସଂସାରରେ
ପ୍ରଭୁ ଲୀଳାମୟ ସେହି ।
କି ସୁନ୍ଦର ତା'ର ରୂପ ଲାବଣ୍ୟ
ଦେଖିଦେଲେ ଆଖି ପାଏନା,
ମନମୋହନୀୟା ମୋ' ଚକା ନୟନା
ଏଡ଼େ ଦୟାଵନ୍ତ କୁହନା ।
ଭକତ ବିଦୁର ଶାଗଭଜା ଦେଇ
ତୋଷାଇ ଥିଲା ତା' ମନ,
ଭକ୍ତ ସାଲବେଗ ହାତରୁ ନଡ଼ିଆ
ନେଲା ସେ ଦୁଃଖ ମୋଚନ ।
କୁରୁସଭା ବେଳେ କୋଟି ଵସ୍ତ୍ର ଦେଇ
ରଖିଲା ଦ୍ରୌପଦୀ ମାନ,
ଦୁଇମୁଠା ଚାଉଳ ଭଜାରେ ସୁଦାମା
ମୋକ୍ଷ ପାଇଗଲା ଜାଣ ।
ଶ୍ରୀବତ୍ସ ମାରିଲା ଲାତ ତାଙ୍କ ହୃଦେ
ପାଦ ତା ଦେଲେ ଆଉଁଷି,
ଶବରୀ ତାଙ୍କର ତୋଷିଥିଲା ମନ
ଅଇଁଠା ଖାଇଲେ ହସି ।
ଭାବରେ ବାଇଆ ମୋ' ଚକା ଆଖିଆ
ଅଭାବରେ ଥାଏ ଦୂରେ,
ଭକ୍ତର ଭାବରେ ବନ୍ଧା ସଦା କାଳେ
ତର୍କେ ଥାଏ ବହୁ ଦୂରେ l