ଭାବାନୁରାଗୀ

ଭଲ ପାଉଥିବା ମନୁଜର ପ୍ରତି କଥା, କର୍ମ, ସବୁ ଭଲ

ଭୁଲ୍ ବି କହିଲେ, ଅନ୍ୟମନସ୍କତା, ଭଲଠୁଁ ଆହୁରି ଭଲ ।

ଭଡାଟିଆ ଏହି ଶରୀର ଆଶ୍ଲେଷ, ରୂପାନ୍ତର ହୁଏ କେତେ

ଭାବପ୍ରବଣର ମନ ଭାବୋଛ୍ୱାସେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ ସତେ ।

ଭୋଗାସକ୍ତ ଆମ ଜୀବନ ବନ୍ଧନ, ଅନୁରାଗେ ସଦା ବନ୍ଧା

ଭାବର ନିକଟ, ଅଭାବରେ ଦୂର, ସାଂସାରିକ ପ୍ରେମ ସୁଧା ।

ଭାଗ୍ୟଚକ୍ର ଗଡେ, ସମୟ ଆହ୍ୱାନେ, ତାକୁ କିଏ ବା ରୋକିବ

ଭାଗ୍ୟଫଳ ବୋଧେ ସୁକୃତି ବଳରେ, ଶୁଭଦ ହେଲେ ହୋଇବ।

ଭାବାବେଶ ପାଇଁ, ନିରୁତା ଶରଧା , ଜନ୍ମେ ହୃଦୟ ପ୍ରଦେଶୁଁ

ଭାବେ ଭାବୁକତା, ପ୍ରେମ ଦେଲେ ନାଆଁ ଦିନ ସରେ ହସୁ ହସୁ।

ଭାବରେ ଅପୂତ, ଅବିଶ୍ୱାସ ଭାବ, ଆରୋପ ରୋପଣ କରେ

ଭରସାର ନାଆ, ବାହିବାକୁ ଯାଇ, ଭେଳା ତ ବୁଡାଇ ଚାଲେ । 

ଭ୍ରମ ଧାରଣାର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ସମ୍ପର୍କ କର ନି ନଷ୍ଟ , 

ଭାଙ୍ଗି ଦେବା ଭାରି ସହଜ ସାପେକ୍ଷ ଯୋଡିବା ଟା ନିଶ୍ଚେ କଷ୍ଟ ।