ଅନୁତପ୍ତ ଦାସ

ହେ ଜୀବନ ନାଥ...

ସଂସାର ର ମୋହ ମାୟା ଜାଲ ରେ ଛନ୍ଦି ହୋଇ

ଏ ଅଧମ ର ଦିବରାତ୍ର 

 ଅପକର୍ମ ଅଶାସ୍ତ୍ର ସମ୍ମତ ହୀନ କର୍ମେଲିପ୍ତ

ଜିହ୍ଵା ବେଗ-ଉଦର ବେଗ- ଯୌନେନ୍ଦ୍ରିୟ ବେଗ ଅଣାୟତ,

ଷଡ଼ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ କାମନା ବାସନା ରସନା ରେ ପରିତୃପ୍ତ,

ମୋ ଅପକର୍ମ ର ଅସଂଯତ ଚିତ୍ର ତୁମ ଆଗେ ନୁହେଁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ,

ଭାବୁଚି ମୁକୁଳି ବାକୁ ହେଲେ ହେଇ ପାରେନା

ଶେଷ ସମୟ ବି ହେଲାଣି ଉପଗତ

ଲୋଡ଼ା ତୁମ୍ଭ ପଦ୍ମ ପାଦ ହେଲି ମୁଁ ଶରଣାଗତ

କରିବାକୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ...l