ଅନ୍ତଃ ବେଦନା

ମନ ମହାବୀର କାରାଗାରେ ରୁଦ୍ଧ

କରେ ମୁଁ ତାକୁ ପ୍ରଶନ

ନି ଊତ୍ତର କାହିଁ ବାହାନା ବି ନାହିଁ

ହେଉଛୁ କାହିଁ ମଉନ ।

ବିଚଳିତ ନାହିଁ ଗମନ ବି ନାହିଁ

କାରାଗାରେ କାହିଁ ରୁଦ୍ଧ

ଉତ୍ତର ମିଳଇ ନୀରବେ ଅନାଇ

ହୋଇଛି ଆଜି ମୁଁ ସ୍ତବ୍ଧ ।

ମନର ବେଦନା କାହାକୁ କହିବି

କିଏ ବୋହିନେବ ଦୁଃଖ

କଣ୍ଠରୁଦ୍ଧ ପରା ମିଠା କଥା ପାଇଁ

ବାନ୍ଧି ହୋଇଛି ମୋ ମୁଖ ।

ମନର ଆଇନା ଆଜି ଚୁନା ଚୁନା

ନ ଦିଶଇ ପ୍ରତିବିମ୍ବ

କେମିତି ଜାଣିବି କିଏ ଭଲ ଥିଲା

କିଏ ଥିଲା ଅବା ସୁମ୍ବ ଅସୁର ।

ନୟନ ପୁଟୁଳି କିଏ ଖୋଲିଦେବ

କିଏ ପୋଛିଦେବ ଲୁହ

କାହାକୁ ନିଜର ମନର ବେଦନା

ଜଣାଇବି ମୋତେ କୁହ ।

କାଲିଥିଲା ଯିଏ ଅତି ପରିଚିତ

ଆଜି ସେ ଅତୀତ ହୁଏ

କାହିଁକି କହିବି ମନର ଯନ୍ତ୍ରଣା

ଶାନ୍ତ୍ବାନା ଦବରେ କିଏ ।

କାହାକୁ କହିବି ନିଜର ବୋଲି ମୁଁ

ଦୁଃଖେ ହେବ କିଏ ଠିଆ 

ଭବ ସାଗରରେ ବୁଡିଯାଉଥିଲେ

କିଏ ଦେଖେଇବ ରାହା ।

ଥକି ମୁଁ ଯିବିନି ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିବିନି

ସଂଘର୍ଷ ରଖିବି ଜାରି

ଶୂନ୍ୟରୁ ଆରମ୍ଭ ଏ ଜୀବନ ମୋର

ଶୂନ୍ୟରେ ଯିବତ ସରି।