ଆସିଛୁ ଏକା ଯିବୁ ତୁ ଏକା

ଆସିଛୁ ତୁ ଏକା ଯିବୁ ବି ତୁ ଏକା

ନ ଯିବେ କେହି ସାଥୀରେ

ସ୍ବପ୍ନ ମୟୀ ଏଇ ଦୁନିଆଁ ଅଟଇ

ସାଥୀ କିଏ ସପନରେ ?

ସପନରେ ଦେଖୁ ସବୁ ଏକା କାର

ଜାଗ୍ରତେ ମାୟା ସଂସାର

ମାୟା ମରୀଚିକା ଯେ ମିଛ ମିଛିକା

ଭ୍ରମୁ ଥାଉ ନିରନ୍ତର ।

କଲ୍ପନା ମୁଖରେ କାଳ ନିରନ୍ତରେ

ଭ୍ରମାଏ ପ୍ରାଣୀ ସକଳେ

କେ ଜାଣେ କେ ଦିନ ତେଜିବୁ ଜୀବନ

ଶୋଇ ଯିବୁ କାଳ କୋଳେ ।

ସମୟ କାହାକୁ କରେ ନା ଅପେକ୍ଷା

ନିତି ଦିଏ ନବ ଶିକ୍ଷା

ନବ ନବ ଭାବ ଆଶା ଆଶ୍ୱାସନା

ଯୋଗାଇ ଦିଏ ଆକାଂକ୍ଷା ।

ଅଳପ ଦିନର ସାଥୀ ଏ ସଂସାର

ଅନୁଭୂତ ଅନୁଭୁତି

ଅନୁସାରେ ସର୍ବେ ଅନୁରାଗେ ଭବେ

ଆୟୁ ଭୋଗ କରି ଥାନ୍ତି ।

କେ କାହାର ପଛେ ଯାଏ ନା କେବେ ହେଁ

ଏକା ଏକା ସବୁ ପ୍ରାଣୀ

ଆସନ୍ତି ଯାଆନ୍ତି ଦେଖୁ ନିତି ନିତି

ପାରୁ ନାହିଁ କି, ତୁ ଜାଣି ?

ବୁଦବୁଦ ପରାୟ ଅଟଇ ଜୀବନ

ଶଙ୍କା, ଆଶଙ୍କା ଜଡିତ

ସମୟ କ୍ରମରେ ଜଳ ସ୍ରୋତ ଧାରେ

ରଚେ ମଧୁମୟୀ ଗୀତ ।

ମଧୁର ମୂର୍ଚ୍ଛନା ମାୟା ମନ ଜିଣା

ମୃଗ ତୃଷ୍ଣା ଯୌବନର

ଲାଭା ଲାଭ ଜ୍ଵାଳା କରି ବହୁ ଖେଳା

ଭାବରେ କରେ ବିହ୍ବଳ ।